Latin · ~7 min
Lines 1.43-1.87
Prudentius, Liber Peristephanon 1.43-87
Not analysed yet
liberam succincta ferro pestis urgebat fidem;
illa virgas et secures et bisulcas ungulas
ultro fortis expetebat Christi amore interrita.
carcer inligata duris colla bacis inpedit,
barbaras forum per omne tortor exercet manus,
veritas crimen putatur, vox fidelis plectitur.
tunc et ense caesa virtus triste percussit solum
et rogis ingesta maestis ore flammas sorbuit.
dulce tunc iustis cremari, dulce ferrum perpeti.
hic duorum cara fratrum concalescunt pectora,
fida quos per omne tempus iunxerat sodalitas.
stant parati ferre quidquid sors tulisset ultima,
seu foret praebenda cervix ad bipennem publicam
verberum post vim crepantum, post catastas igneas,
sive pardis offerendum pectus aut leonibus.
‘nosne Christo procreati mammonae dicabimur
et Dei formam gerentes serviemus saeculo?
absit ut caelestis ignis se tenebris misceat.
sit satis quod capta primo vita sub chirographo
debitum persolvit omne functa rebus Caesaris;
tempus est Deo rependi quidquid est proprium Dei.
ite, signorum magistri, et vos, tribuni, absistite.
aureos auferte torques, sauciorum praemia!
clara nos hinc angelorum iam vocant stipendia.
Christus illic candidatis praesidet cohortibus,
et throno regnans ab alto damnat infames deos
vosque, qui ridenda vobis monstra divos fingitis.’
haec loquentes obruuntur mille poenis martyres;
nexibus manus utrasque flexus involvit rigor,
et chalybs adtrita colla gravibus ambit circulis.
o vetustatis silentis obsoleta oblivio!
invidentur ista nobis fama et ipsa extinguitur.
chartulas blasphemus olim nam satelles abstulit,
ne tenacibus libellis erudita saecula
ordinem, tempus modumque passionis proditum
dulcibus linguis per aures posterorum spargerent.
hoc tamen solum vetusta subtrahunt silentia,
iugibus longum catenis an capillum paverint,
quo viros dolore tortor quave pompa ornaverit.
illa laus occulta non est nec senescit tempore,
missa quod sursum per auras evolarunt munera,
quae viam patere caeli praemicando ostenderent.
illius fidem figurans nube fertur anulus,
hic sui dat pignus oris, ut ferunt, orarium,
quae superno rapta flatu lucis intrant intimum.