Latin · ~6 min
Lines 1.88-1.120
Prudentius, Liber Peristephanon 1.88-120
Not analysed yet
per poli liquentis axem fulgor auri absconditur
ac diu visum sequacem textilis candor fugit;
subvehuntur usque in astra nec videntur amplius.
vidit hoc conventus adstans, ipse vidit carnifex
et manum repressit haerens ac stupore obpalluit:
sed tamen peregit ictum, ne periret gloria.
iamne credis, bruta quondam Vasconum gentilitas,
quam sacrum crudelis error immolant sanguinem?
credis in Deum relatos hostiarum spiritus?
cerne quam palam feroces hic domantur daemones,
qui lupino capta ritu 1 devorant praecordia,
strangulant mentes et ipsas seque miscent sensibus.
tunc suo iam plenus hoste sistitur furens homo
spumeas efflans salivas, cruda torquens lumina,
expiandus quaestione non suorum criminum.
audias, nec tortor adstat, eiulatus flebiles,
scinditur per flagra corpus, nec flagellum cernitur,
crescit et suspensus ipse vinculis latentibus.
his modis spurcum latronem martyrum virtus quatit,
haec coercet, torquet, urit, haec catenas incutit;
praedo vexatus relictis se medullis exuit.
linquit inlaesam rapinam, faucibus siccis fugit,
ungue ab imo usque ad capillum salva reddit omnia,
confitens ardere sese; nam gehennae est incola.
quid loquar purgata longis alba morbis corpora,
algidus cum decoloros horror artus concutit,
hic tumor vultum relinquit, hic color verus redit?
hoc bonum Salvator ipse, quo fruamur, praestitit,
martyrum cum membra nostro consecravit oppido,
sospitant quae nunc colonos quos Hiberus alluit.
state nunc, hymnite, matres, pro receptis parvulis,
coniugum salute laeta vox maritarum strepat:
sit dies haec festa nobis, sit sacratum gaudium!