Latin · ~7 min
Lines 10.981-10.1035
Prudentius, Liber Peristephanon 10.981-1035
Not analysed yet
veris refutat medicus hanc calumniam:
‘scrutare vel tu nunc latebras faucium,
intraque dentes curiosum pollicem
circumfer, haustus vel patentes inspice,
lateatne quidquam quod regat spiramina.
quamquam forassem forte si puncto levi
tenuive linguam contigissem vulnere,
titubante plectro fatus esset debilis,
nam cum magistra vocis in vitium cadit,
usus necesse est et loquendi intercidat.
fiat periclum, si placet, cuiusmodi
edat querellam quadrupes lingua eruta,
elinguis et quem porca grunnitum strepat;
cui vox fragosa, clamor est inconditus,
probabo mutam nil sonare stridulum.
testor salutem principis me simplici
functum secantis arte, iudex optime,
servisse iussis absque fraude publicis,
sciat hic quis illi verba suggillet deus:
ego unde mutus sit disertus nescio.’
his sese Aristo purgat, at contra inpium
nil haec latronem Christianorum movent;
magis magisque fertur in vesaniam,
quaerit alienus sanguis ille asperserit
virum, suone fluxerit de vulnere.
respondit his Romanus: ‘eccum, praesto sum:
meus iste sanguis verus est, non bubulus.
agnoscis illum quem loquor, miserrimc
pagane, vestri sanguinem sacrum bovis,
cuius litata caede permadescitis?
summus sacerdos nempe sub terram scrobe
acta in profundum consecrandus mergitur,
mire infulatus, festa vittis tempora
nectens, corona tum repexus aurea,
cinctu Gabino sericam fultus togam.
tabulis superne strata texunt pulpita
rimosa rari pegmatis conpagibus,
scindunt subinde vel terebrant aream
crebroque lignum perforant acumine,
pateat minutis ut frequens hiatibus.
huc taurus ingens fronte torva et hispida
sertis revinctus aut per armos floreis
aut inpeditis cornibus deducitur,
nec non et auro frons coruscat hostiae,
saetasque fulgor brattealis inficit.
hic ut statuta est inmolanda belua,
pectus sacrato dividunt venabulo;
eructat amplum vulnus undam sanguinis
ferventis, inque texta pontis subditi
fundit vaporum flumen et late aestuat.
tum per frequentes mille rimarum vias
inlapsus imber tabidum rorem pluit,
defossus intus quem sacerdos excipit
guttas ad omnes turpe subiectans caput
et veste et omni putrefactus corpore.