Latin
Lines 10.931-10.980
Prudentius, Liber Peristephanon 10.931-980
Not analysed yet
qui fecit ut vis vocis expressa intimo
pulmone et oris torta sub testudine
nunc ex palato det repercussos sonos,
nunc temperetur dentium de pectine,
sitque his agendis lingua plectrum mobile,
si mandet idem faucium sic fistulas
spirare flatu concinentes consono
ut verba in ipsis explicent meatibus,
vel exitu oris cymbalis profarier
nunc pressa parce labra, nunc hiantia,
dubitasne verti posse naturae statum,
cui facta forma est, qualis esset primitus?
hanc nempe factor vertere, ut libet, potest
positasque leges texere ac retexere,
linguam loquella ne ministram postulet.
vis scire nostri numinis potentiam?
fluctus liquentis aequoris pressit pede:
natura fluxa ac tenuis in solidum coit,
quam dispar illis legibus quis condita est!
solet natatus ferre, fert vestigia.
habet usitatum munus hoc divinitas
quae vera nobis colitur in Christo et Patre,
mutis loquellam, percitum claudis gradum,
surdis fruendam reddere audientiam,
donare caecis lucis insuetae diem.
haec si quis amens fabulosa existimat,
vel ipse tute si parum fidelia
rebare pridem, vera cognoscas licet:
habes loquentem, cuius amputaveras
linguam: probatis cede iam miraculis.’
horror stupentem persecutorem subit
timorque et ira pectus in caliginem
vertere; nescit vigilet anne somniet,
miratur haerens quod sit ostenti genus,
formido frangit, armat indignatio.
nec vim domare mentis effrenae potest,
nec quo furoris tela vertat invenit,
postremo medicum saevus insontem iubet
reum citari; nundinatum hunc arguit
mercede certa pactus ut conluderet:
aut ferrum in ore nil agens et inritum
versasse frustra seu retunsis tactibus
aut arte quadam vulnus inlatum breve,
quod sauciata parte linguam laederet
nervos nec omnes usquequaque abscideret.
manere salvam vocis harmoniam probe
non posse, inani concavo verba exprimi,
quae concrepare ligula moderatrix facit,
esto ut resultet spiritus vacuo specu,
echo sed extat inde, non oratio.