Latin
Lines 1.614-1.668
Seneca the Younger, Octavia 1.614-668
Not analysed yet
Extinctus umbras agitat infestus meas
flammisque uultus noxios coniunx petit,
instat, minatur, imputat fatum mihi
tumulumque nati, poscit auctorem necis.
iam parce: dabitur, tempus haud longum peto.
ultrix Erinys impio dignum parat
letum tyranno, uerbera et turpem fugam
poenasque quis et Tantali uincat sitim,
dirum laborem Sisyphi, Tityi alitem
Ixionisque membra rapientem rotam.
licet extruat marmoribus atque auro tegat
superbus aulam, limen armatae ducis
seruent cohortes, mittat immensas opes
exhaustus orbis, supplices dextram petant
Parthi cruentam, regna diuitias ferant:
ueniet dies tempusque quo reddat suis
animam nocentem sceleribus, iugulum hostibus
desertus ac destructus et cunctis egens.
Heu, quo labor, quo uota ceciderunt mea?
quo te furor prouexit attonitum tuus
et fata, nate, cedat ut tantis malis
genetricis ira, quae tuo scelere occidit?
utinam, antequam te paruulum in lucem edidi
aluique, saeuae nostra lacerassent ferae
uiscera: sine ullo scelere, sine sensu innocens
meus occidisses; iunctus atque haerens mihi
semper quieta cerneres sede inferum
proauos patremque, nominis magni uiros,
quos nunc pudor luctusque perpetuus manet
ex te, nefande, meque quae talem tuli.
Quid tegere cesso Tartaro uultus meos,
nouerca coniunx mater infelix meis?
Octavia Parcite lacrimis urbis festo
laetoque die,
ne tantus amor nostrique fauor
principis acres suscitet iras
uobisque ego sim causa malorum.
non hoc primum pectora uulnus
mea senserunt: grauiora tuli;
dabit hic nostris finem curis
uel morte dies; 653a
non ego saeui cernere cogar
coniugis ora,
non inuisos intrare mihi
thalamos famulae;
soror Augusti, non uxor ero.
absint tantum tristes poenae
letique metus++
scelerum diri, miseranda, uiri
potes hoc demens sperare memor?
hos ad thalamos seruata diu
uictima tandem funesta cades.
Sed quid patrios saepe penates
respicis udis confusa genis?
propera tectis efferre gradus,
linque cruentam principis aulam.