Latin · ~7 min
Lines 1.70-1.120
Seneca the Younger, Octavia 1.70-120
Not analysed yet
nunc in luctus seruata meos
magni resto nominis umbra.
Nvt. Vox en nostras perculit aures
tristis alumnae; 72a
cesset thalamis inferre gradus
tarda senectus?
Oc. Excipe nostras lacrimas, nutrix,
testis nostri fida doloris.
Nvt. Quis te tantis soluet curis,
miseranda, dies?
Oc. Qui me Stygias mittet ad umbras.
Nvt. Omina quaeso sint ista procul.
Oc. Non uota meos tua nunc casus,
sed fata regunt.
Nvt. Dabit afflictae meliora deus
tempora mitis; 83a
tu modo blando uince obsequio
placata uirum.
Oc. Vincam saeuos ante leones
tigresque truces 86a
fera quam saeui corda tyranni:
odit genitos sanguine claro,
spernit superos hominesque simul,
nec fortunam capit ipse suam,
quam dedit illi per scelus ingens
infanda parens.
Licet ingratum dirae pudeat
munere matris 93a
hoc imperium cepisse, licet
tantum munus morte rependat,
feret hunc titulum post fata tamen
femina longo semper in aeuo.
Nvt. Animi retine uerba furentis,
temere emissam comprime uocem.
Oc. Toleranda quamuis patiar, haud umquam queant
nisi morte tristi nostra finiri mala.
genetrice caesa, per scelus rapto patre,
orbata fratre, miseriis luctu obruta,
maerore pressa, coniugi inuisa ac meae
subiecta famulae, luce non grata fruor,
trepidante semper corde non mortis metu,
sed sceleris++absit crimen a fatis meis,
mori iuuabit; poena nam grauior nece est
uidere tumidos et truces miserae mihi
uultus tyranni, iungere atque hosti oscula,
timere nutus cuius obsequium meus
haud ferre posset fata post fratris dolor
scelere interempti, cuius imperium tenet
et sorte gaudet auctor infandae necis.
Quam saepe tristis umbra germani meis
offertur oculis, membra cum soluit quies
et fessa fletu lumina oppressit sopor:
modo facibus atris armat infirmas manus
oculosque et ora fratris infestus petit,
modo trepidus idem refugit in thalamos meos;