Latin
Lines 1.121-1.173
Seneca the Younger, Octavia 1.121-173
Not analysed yet
persequitur hostis atque inhaerenti mihi
uiolentus ensem per latus nostrum rapit.
tunc tremor et ingens excutit somnos pauor
renouatque luctus et metus miserae mihi.
Adice his superbam paelicem, nostrae domus
spoliis nitentem, cuius in munus suam
Stygiae parentem natus imposuit rati,
quam, dira post naufragia, superato mari,
ferro interemit saeuior pelagi fretis:
quae spes salutis, post nefas tantum, mihi?
inimica uictrix imminet thalamis meis
odioque nostri flagrat et pretium stupri
iustae maritum coniugis poscit caput.
Emergere umbris et fer auxilium tuae
natae inuocanti, genitor, aut Stygios sinus
tellure rupta pande, quo praeceps ferar.
Nvt. Frustra parentis inuocas manes tui,
miseranda, frustra, nulla cui prolis suae
manet inter umbras cura: qui nato suo
praeferre potuit sanguine alieno satum
genitamque fratris coniugem captus sibi
toris nefandis flebili iunxit face.
hinc orta series facinorum: caedes, doli,
regni cupido, sanguinis diri sitis;
mactata soceri concidit thalamis gener
uictima, tuis ne fieret hymenaeis potens.
pro facinus ingens! feminae est munus datus
Silanus et cruore foedauit suo
patrios penates, criminis ficti reus.
intrauit hostis, ei mihi, captam domum
dolis nouercae, principis factus gener
idemque natus, iuuenis infandi ingeni,
capaxque scelerum, dira cui genetrix facem
accendit et te iunxit inuitam metu.
Tantoque uictrix facta successu ferox
ausa imminere est orbis imperio sacri.
quis tot referre facinorum formas potest
et spes nefandas feminae et blandos dolos
regnum petentis per gradus scelerum omnium?
tunc sancta Pietas extulit trepidos gradus
uacuamque Erinys saeua funesto pede
intrauit aulam, polluit Stygia face
sacros penates, iura naturae furens
fasque omne rupit: miscuit coniunx uiro
uenena saeua, cecidit atque eadem sui
mox scelere nati. Tu quoque extinctus iaces,
deflende nobis semper, infelix puer,
modo sidus orbis, columen augustae domus,
Britannice, heu me, nunc leuis tantum cinis
et tristis umbra; saeua cui lacrimas dedit
etiam nouerca, cum rogis artus tuos
dedit cremandos membraque et uultus deo
similes uolanti saeuiens flamma abstulit.