Latin · ~8 min · Dactylic hexameter
Lines 1.206-1.255
Statius, Thebais 1.206-255
Not analysed yet
semideum et summis cognati nubibus Amnes
et compressa metu servantes murmura Venti
aurea tecta replent, mixta convexa deorum
maiestate tremunt, radiant maiore sereno
culmina et arcano florentes lumine postes.
postquam iussa quies siluitque exterritus orbis,
incipit ex alto—grave et immutabile sanctis
pondus adest verbis, et vocem fata sequuntur—:
‘terrarum delicta nec exsaturabile Diris
ingenium mortale queror, quonam usque nocentum
exigar in poenas? taedet saevire corusco
fulmine, iam pridem Cyclopum operosa fatiscunt
bracchia et Aeoliis desunt incudibus ignes,
atque adeo tuleram falso rectore solutos
Solis equos, caelumque rotis errantibus uri.
et Phaethontea mundum squalere favilla,
nil actum, neque tu valida quod cuspide late
ire per inlicitum pelago, germane, dedisti,
nunc geminas punire domos, quis sanguinis auctor
ipse ego, descendo. Perseos alter in Argos
scinditur, Aonias fluit hic ab origine Thebas.
mens cunctis imposta manet 2: quis funera Cadmi
nesciat et totiens excitam a sedibus imis
Eumenidum bellasse aciem, mala gaudia matrum
erroresque feros nemorum et reticenda deorum
crimina? vix lucis spatio, vix noctis abactae
enumerare queam mores gentemque profanam.
scandere quin etiam thalamos hic impius heres
patris et immeritae gremium incestare parentis
appetiit, proprios—monstrum 1! —revolutus in ortus,
ille tamen superis aeterna piacula solvit
proiecitque diem, nec iam amplius aethere nostro
vescitur; at nati—facinus sine more! —cadentes
calcavere oculos, iam, iam rata vota tulisti,
dire senex! meruere tuae, meruere tenebrae
ultorem sperare Iovem, nova sontibus arma
iniciam regnis, totumque a stirpe revellam
exitiale genus, belli mihi semina sunto
Adrastus socer et superis adiuncta sinistris
conubia, hanc etiam poenis incessere gentem
decretum; neque enim arcano de pectore fallax
Tantalus et saevae periit iniuria mensae.’
Sic pater omnipotens, ast illi saucia dictis
flammato versans inopinum corde dolorem
talia Iuno refert: ‘mene, o iustissime divum,
me bello certare iubes? scis, semper ut arces
Cyclopum magnique Phoroneos inclyta fama
sceptra viris opibusque iuvem, licet improbus illic
custodem Phariae somno letoque iuvencae
exstinguas, saeptis et turribus aureus intres.