Latin · ~7 min · Dactylic hexameter
Lines 12.44-12.87
Statius, Thebais 12.44-87
Not analysed yet
iam lacrimis exempta dies, nec serus abegit
vesper: amant miseri lamenta malisque fruuntur.
nec subiere domos, sed circum funera pernox
turba sedet, vicibusque datis alterna gementes
igne feras planctuque fugant; nec dulcibus astris
victa, nec adsiduo coierunt lumina fletu,
tertius Aurorae pugnabat Lucifer, et iam
montibus orbatis, lucorum gloria, magnae
Teumesi venere trabes et amica Cithaeron
silva rogis; ardent excisae viscera gentis
molibus exstructis: supremo munere gaudent
Ogygii manes; queritur miserabile Graium
nuda cohors vetitumque gemens circumvolat ignem,
accipit et saevi manes Eteoclis iniquos
haudquaquam regalis honos, Argivus haberi
frater iussus adhuc atque exsul pellitur umbra.
At non plebeio fumare Menoecea busto
rex genitor Thebaeque sinunt, nec robora vilem
struxerunt de more rogum; sed bellicus agger
curribus et clipeis Graiorumque omnibus armis
sternitur; hostiles super ipse, ut victor, acervos,
pacifera lauro crinem vittisque decorus
accubat: haud aliter, quam cum poscentibus astris
laetus in accensa iacuit Tirynthius Oeta.
spirantes super inferias captiva Pelasgum
corpora frenatosque pater, solacia forti
bellorum, mactabat equos; his arduus ignis
palpitat, et gemitus tandem erupere paterni:
‘o nisi magnanimae nimius te laudis inisset
ardor, Echionios mecum venerande penates
atque ultra recture puer, venientia qui nunc
gaudia et ingratum regni mihi munus acerbas!
tu superum convexa licet coetusque perenni
—credo equidem —virtute colas, mihi flebile semper
numen eris: ponant aras excelsaque Thebae
templa dicent; uni fas sit lugere parenti,
et nunc heu quae digna tibi sollemnia quasve
largiar exsequias? nec si fatale potestas
Argos et impulsas cineri miscere Mycenas,
meque super, cui vita —nefas! —et sanguine nati
partus honos, eademne dies, eadem impia bella
te, puer, et diros misere in Tartara fratres?
et nunc Oedipodi par est fortuna doloris
ac mihi? quam similes gemimus, bone Iuppiter, umbras!