Latin · ~9 min · Dactylic hexameter
Lines 5.623-5.677
Statius, Thebais 5.623-677
Not analysed yet
ipsa ego te —quid enim timeam moritura fateri? —
exposui fatis, quae mentem insania traxit?
tantane me tantae tenuere oblivia curae?
dum patrios casus famaeque exorsa retracto
ambitiosa meae —pietas haec magna fidesque
! —cxsolvi tibi, Lemne, nefas; ubi letifer anguis,
ferte, duces, meriti si qua est mihi gratia duri,
si quis honos dictis, aut vos exstinguite ferro,
ne tristes dominos orbamque inimica revisam
Eurydicen, quamquam haud illi mea cura dolendo
cesserit, hocne ferens onus inlaetabile matris
transfundam gremio? quae me prius ima sub umbras
mergat humus?’ simul haec terraque et sanguine voltum
sordida magnorum circa vestigia regum
vertitur, et tacite maerentibus imputat undas.
Et iam sacrifici subitus per tecta Lycurgi
nuntius implerat lacrimis ipsumque domumque,
ipsum adventantem Persei vertice sancto
montis, ubi averso dederat prosecta Tonanti,
et caput iratis rediens quassabat ab extis,
hic sese Argolicis immunem servat ab armis
haud animi vacuus, sed templa araeque tenebant,
necdum etiam responsa deum monitusque vetusti
exciderant voxque ex adytis accepta profundis:
prima, Lycurge, dabis Dircaeo funera bello.
id cavet, et maestus vicini pulvere Martis
angitur ad lituos periturisque invidet armis.
Ecce —fides superum! —laceras comitata Thoantis
advehit exsequias, contra subit obvia mater,
femineos coetus plangentiaque agmina ducens,
at non magnanimo pietas ignava Lycurgo:
fortior ille malis, lacrimasque insana resorbet
ira patris, longo rapit arva morantia passu
vociferans: ‘illa autem ubinam, cui parva cruoris
laetave damna mei? vivitne? impellite raptam,
ferte citi comites; faxo omnis fabula Lemni
et pater et tumidae generis mendacia sacri
exciderint.’ ibat letumque inferre parabat
ense furens rapto; venienti Oeneius heros
impiger obiecta proturbat pectora parma,
ac simul infrendens: ‘siste hunc, vesanc, furorem,
quisquis es!’ et pariter Capaneus acerque reducto
adfuit Hippomedon rectoque Erymanthius ense,
ac iuvenem multo praestringunt lumine; at inde
agrestum pro rege manus, quos inter Adrastus
mitius et sociae veritus commercia vittae
Amphiaraus ait: ‘ne, quaeso! absistite ferro,
unus avum sanguis, neve indulgete furori,
tuque prior.’ sed non sedato pectore Tydeus
subicit: ‘anne ducem servatricemque cohortis
Inachiac ingratis coram tot milibus ausus
mactare in tumulos —quanti pro funeris ultor! —
cui regnum genitorque Thoas et lucidus Euhan
stirpis avus? timidone parum, quod gentibus actis
undique in arma tuis inter rapida agmina pacem