Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.5.236-1.5.266
Terence, Andria 1.5.236-266
Not analysed yet
Hocine est humanum factum aut inceptum? hocine est officium patris?
Quid illud est?
Pro deum atque hominum fidem, quid est si non haec contumelia est?
Uxorem decrerat dare sese mihi hodie: nonne oportuit
Praescisse me ante? nonne prius communicatum oportuit?
Miseram me, quod verbum audio?
Quid Chremes qui denegarat se commissurum mihi
Gnatam suam uxorem? id mutavit, quia me immutatum videt.
Itan obstinate operam dat ut me a Glycerio miserum abstrahat:
Quod si fit pereo funditus.
Adeon’ hominem esse invenustum aut infelicem quemquam ut ego sum?
Pro deum atque hominum fidem!
Nullon’ ego Chremetis pacto adfinitatem effugere potero?
Quot modis contemptus, spretus? facta, transacta omnia: hem,
Repudiatus repetor: quamobrem? nisi si id est quod suspicor:
Aliquid monstri alunt: ea quoniam nemini obtrudi potest,
Itur ad me.
Oratio haec me miseram exanimavit metu.
Nam quid ego nunc dicam de patre? ah
Tantam rem tam neglegenter agere! praeteriens modo
Mihi apud forum, Uxor tibi ducenda est, Pamphile, hodie, inquit, para:
Abi domum. Id mi visus est dicere, Abi cito, et suspende te.
Obstipui: censen’ me verbum potuisse ullum proloqui? aut
Ullam causam, saltem ineptam, falsam, iniquam? Obmutui.
Quod si ego rescissem id prius quid facerem, si quis nunc me roget?
Aliquid facerem ut hoc ne facerem. Sed nunc quid primum exsequar?
Tot me impediunt curae, quae meum animum divorsae trahunt,
Amor, misericordia huius, nuptiarum sollicitatio,
Tum patris pudor qui me tam leni passus animo est usque adhuc
Quae meo quomque animo libitum est facere. Eine ego ut advorser? hei mihi!
Incertum est quid agam.
Misera timeo incertum hoc quorsum accidat.
Sed nunc peropus est, aut hunc cum ipsa, aut me aliquid de illa adversum hunc loqui.
Dum in dubio est animus, paulo momento huc vel illuc impellitur.