Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.5.267-1.5.300
Terence, Andria 1.5.267-300
Not analysed yet
Quis hic loquitur? Mysis? salve.
O salve, Pamphile.
Quid agit?
Rogas?
Laborat e dolore; atque ex hoc misera sollicita est, diem
Quia olim in hunc sunt constitutae nuptiae: tum autem hoc timet,
Ne deseras se.
Hem, egone istuc conari queam?
Ego propter me illam decipi miseram sinam
Quae mihi suum animum atque omnem vitam credidit,
Quam ego animo egregie caram pro uxore habuerim?
Bene et pudice eius doctum atque eductum sinam
Coactum egestate ingenium immutarier?
Non faciam.
Haud vereor si in te solo sit situm;
Sed ut vim queas ferre.
Adeone me ignavum putas,
Adeone porro ingratum, aut inhumanum, aut ferum,
Ut neque me consuetudo neque amor neque pudor
Commoveat neque commoneat ut servem fidem?
Unum hoc scio, esse meritam ut memor esses sui.
Memor essem? o Mysis Mysis, etiam nunc mihi
Scripta illa sunt in animo dicta Chrysidis
De Glycerio. Iam ferme moriens me vocat:
Accessi: vos semotae: nos soli: incipit:
Mi Pamphile, huius formam atque aetatem vides:
Nec clam te est quam illi utraeque res nunc utiles
Et ad pudicitiam et ad rem tutandam sient.
Quod ego te per hanc dextram oro et ingenium tuum,
Per tuam fidem, perque huius solitudinem,
Te obtestor, ne abs te hanc segreges neu deseras,
Si te in germani fratris dilexi loco,
Sive haec te solum semper fecit maximi,
Seu tibi morigera fuit in rebus omnibus.
Te isti virum do amicum tutorem patrem.
Bona nostra haec tibi permitto et tuae mando fidei.
Hanc mihi in manum dat: mors continuo ipsam occupat.
Accepi: acceptam servabo.
Ita spero quidem.
Sed cur tu abis ab illa?
Obstetricem arcesso.
Propera, atque audin’?
Verbum unum cave de nuptiis, ne ad morbum hoc etiam.