Latin · ~7 min
Act 2, lines 2.3.272b-2.3.312b
Terence, Heautontimorumenos 2.3.272b-312b
Not analysed yet
Quaenam est altera?
Mane: hoc quod coepi primum enarrem, Clitipho:
Post istuc veniam.
Propera.
Iam primum omnium,
Ubi ventum ad aedes est, Dromo pultat fores:
Anus quaedam prodit: haec ubi aperuit ostium,
Continuo hic se coniecit intro: ego consequor.
Anus foribus obdit pessulum; ad lanam redit.
Hinc sciri potuit, aut nusquam alibi, Clinia,
Quo studio vitam suam te absente exegerit,
Ubi de improviso interventum est mulieri:
Nam ea res dedit tum existimandi copiam
Quotidianae vitae consuetudinem,
Quae cuiusque ingenium ut sit declarat maxime:
Texentem telam studiose ipsam offendimus,
Mediocriter vestitam veste lugubri,
Eius anuis causa, opinor, quae erat mortua;
Sine auro, tum ornatam ita uti quae ornantur sibi;
Nulla mala re esse expolitam muliebri;
Capillus passus, prolixus, circum caput
Reiectus negligenter: pax.
Syre mi, obsecro,
Ne me in laetitiam frustra coniicias.
Anus
Subtemen nebat: praeterea una ancillula
Erat; ea texebat una, pannis obsita,
Neglecta, immunda illuvie.
Si haec sunt, Clinia,
Vera, ita uti credo, quis te est fortunatior?
Scin tu hanc quam dicit sordidatam et sordidam?
Magnum hoc quoque signum est dominam esse extra noxiam,
Quum eius tam negliguntur internuntii:
Nam disciplina est eisdem munerarier
Ancillas primum ad dominas qui affectant viam.
Perge, obsecro te, et cave ne falsam gratiam
Studeas inire. Quid ait, ubi me nominas?
Ubi dicimus redisse te, et rogare uti
Veniret ad te, mulier telam deserit
Continuo, et lacrimis opplet os totum sibi, ut
Facile scires desiderio id fieri tuo.
Prae gaudio, ita me Di ament, ubi sim nescio:
Ita timui.
At ego nihil esse scibam, Clinia.
Agedum vicissim, Syre, dic quae illa est altera?
Adducimus tuam Bacchidem.
Hem, quid? Bacchidem?
Eho sceleste, quo illam ducis?
Quo ego illam? ad nos scilicet.