Latin · ~7 min
Act 2, lines 2.3.386c-2.3.423
Terence, Phormio 2.3.386c-423
Not analysed yet
Geta.
Si meministi id quod olim dictum est, subiice. Hem,
Non dico: quasi non noris, tentatum advenis.
Egone autem tento?
Stilpho.
Atque adeo quid mea?
Stilpho est.
Quem dixti?
Stilphonem, inquam, noveras?
Neque ego illum noram; neque mihi cognatus fuit
Quisquam istoc nomine.
Itane? non te horum pudet?
At si talentum rem reliquisset decem—
Di tibi malefaciant.
primus esses memoriter
Progeniem vestram usque ab avo atque atavo proferens.
Ita ut dicis: ego tum si advenissem, qui mihi
Cognata ea esset dicererm: itidem tu face.
Cedo qui est cognata?
Eu, noster, recte. Heus tu, cave.
Dilucide expedivi quibus me oportuit
Iudicibus: tum, si id falsum fuerat, filius
Cur non refellit?
Filium narras mihi,
Cuius de stultitia dici ut dignum est non potest?
At tu qui sapiens es magistratus adi;
Iudicium de eadem causa iterum ut reddant tibi;
Quandoquidem solus regnas, et soli licet
Hic de eadem causa bis iudicium adipiscier.
Etsi mihi facta iniuria est, verumtamen
Potius quam lites secter, aut quam te audiam,
Itidem ut cognata si sit, id quod lex iubet
Dotem dare, abduce hanc, minas quinque accipe.
Ha, ha, he! homo suavis.
Quid est? num iniquum postulo?
An ne hoc quidelm adipiscar ego, quod ius publicum est?
Itane tandem quæso, item ut meretricem ubi abusus sis,
Mercedem dare lex iubet ei atque amittere? An,
Ut ne quid turpe civis in se admitteret
Propter egestatem, proximo iussa est dari,
Ut cum uno aetatem degeret? quod tu vetas.
Ita proximo quidem! At nos unde? aut quamobrem—
Ohe,
Actum, aiunt, ne agas.
Non agam? immo haud desinam,
Donec perfecero hoc.
Ineptis.
Sine modo.
Postremo tecum nihil rei nobis, Demipho, est.
Tuus est damnatus gnatus, non tu; nam tua
Præterierat iam ad ducendum aetas.