Latin · ~7 min
Act 4, lines 4.3.643b-4.3.681
Terence, Phormio 4.3.643b-681
Not analysed yet
Die.
Si quis daret
Talentum magnum.
Immo malum hercle: ut nihil pudet.
Quod dixi adeo ei. Quaeso quid si filiam
Suam unicam locaret? parvi retulit
Non suscepisse: inventa est quae dotem petat.
Ad pauca ut redeam, ac mittam illius ineptias;
Haec denique eius fuit postrema oratio:
Ego, inquit, iam a principio amici filiam,
Ita ut acquum fuerat, volui uxorem ducere:
Nam mihi veniebat in mentem eius incommodum,
In servitutem pauperem ad ditem dari:
Sed mihi opus crat, ut aperte tibi nunc fabuler,
Aliquantulum quae afferret qui dissolverem
Quae debeo; et etiam nunc, si vult Demipho
Dare quantum ab hac accipio quae sponsa est mihi,
Nullam mihi malim quam istanc, uxorem dari.
Utrum stultitia facere ego hunc an malitia
Dicam, scientem an imprudentem, incertus sum.
Quid si animam debet?
Ager oppositus est pignori,
Ob decem minas, inquit.
Age, age; iam ducat: dabo.
Aediculae item sunt ob decem alias.
Oi! hui!
Nimium est.
Ne clama: petito hasce a me decem.
Uxori emenda ancillula est: tum pluscula
Supellectile opus est: opus est sumtu ad nuptias:
His rebus sane pone, inquit, decem minas.
Sexcentas proinde scribito iam mihi dicas.
Nihil do: impuratus me ille ut etiam irrideat?
Quaeso, ego dabo, quiesce: tu modo filius
Fac ut illam ducat nos quam volumus.
Hei mihi,
Geta, occidisti me tuis fallaciis.
Mea causa eiicitur: me hoc est aequum amittere.
Quantum potest me certiorem, inquit, face;
Si illam dant, hanc ut mittam; ne incertus siem;
Nam illi mihi dotem iam constituerunt dare.
Iam accipiat; illis repudium renuntiet;
Hanc ducat.
Quae quidem illi res vertat male.
Opportune adeo argentum nunc mecum attuli,
Fructum quem Lemni uxoris reddunt praedia:
Id sumam: uxori tibi opus esse dixero.