Latin · ~8 min
Lines 1.294-1.344
Tertullian, Carmen de Iudicio Domini 1.294-344
Not analysed yet
veritas in vobis pro crimine semper inhaesit.
et ideo fructum capietis sementis, iniqui!
noscitis ecce diem quem vos ridere soletis.
ibitis in tenebras ignis et sulphuris altas
ardendo saevas passuri doloribus iras.
hos aeternae iubet Dominus discedere poenae,
ire sub ardore semper sine fine gehennae,
urgueri molem per stagna torrentia flammae.
in flammas converti iubet elementa minantis
atque omnem caeli descendere nubibus ignem.
tunc avidus rapidos excludit tartarus ignis
atque procellosas ructuabunt aequora flammas,
totaque viventis confundit terra favillis,
flammeus et sulcos aer vibrabit iratos
atque omnibus facibus torrens armabitur orbis
impetu tartareo frendent incendia mundo.
illi praecipitem pulsi tolluntur in aestum,
hinc fugiunt, illinc cursu referuntur acuto.
obvia fit saeva flammae fugientibus ira,
agnoscuntque suam iamiam de crimine poenam.
iamque vaga nullo tellus possessa colono
et maris extremis pressa sub fine profundo,
qua sol emenso radios definit Olympo
ortaque transacto conduntur sidera mundo.
gliscit aer densis abstrusa luce tenebris,
ultima secretis stagna flammantia rivis.
est natura loci signatis ignea poenis,
et palus infernis candens ardoribus ima
intonat; horrificis fertur poenale caminis,
aestuat et rapido turbatus vertice flammas
in tormenta ruens fluctuanti gurgite flumen.
torrida se cuncta caeno miscetur harena.
huc captiva gemens mittetur turba malorum
arsurumque (nefas!) scelerati corporis agmen.
magnus plangor ibi fletu sociante clamorem
et stridor rabidus; ululatus inde dolentum
exsurget de flamma procul altusque sonoras
ignis et ardentis gemilus consurgit in auras.
tunc humana mali pendet conmissa propago,
incipientque preces ad caelum tendere seras
atque Deum nunc nosse volunt quem nosse nolebant.
illic quisque suae fatebitur effera vitae
nocentesque manus et saevas crimine mentes
atque infanda sui testabitur effera vitae.
iam primum quicumque Deum male senserat ante
et vaga mentito coluisset numine saxa
atque cruentatas signis sacraverat aras
et picturatas timuit sine voce figuras
ac falsi tenuis adoravit numinis umbras,
et quemcumque malus seduxit protinus error,
si quis adulter erat, natos quicumque necarat.