Latin · ~7 min
Lines 1.247-1.293
Tertullian, Carmen de Iudicio Domini 1.247-293
Not analysed yet
hinc malus extremis relegatur exul in oris,
beatosque labor vetitus contingere fines.
illic prisca fides electa in sede quiescit.
iustitia gaudens aeterno in foedere vivit
et secura salus placidis laetatur in auris
semper victura semperque in luce futura.
hic quicumque pius aequi bonique colonus,
quique Deum metuit innoxia mente tonantem
atque suos coluit sacra pietate parentes
et coluit sanctam semper sine crimine vitam
aut inopem quotiens opibus solatus amicis
atque laborantes nimium subvenit egenos,
pauperis adiutor, solitus salvare pupillos,
eruit et nocitos, subvenit crimine pressis,
hospitibus carae tribuit sua pignera mensae,
omnia divinis gessit sua munera iussis,
non aliquem nocuit, non aliena cupivit,
illi exultantes divinis laudibus omnes
orantesque simul referunt ad sidera voces;
psallentes Domino celebrant per gaudia grates
bealamque viam nuntiis comitantibus ibunt.
postquam haec Dominus felicia dona peregit
et iustos pariter aeterna in regna remisit,
et miseranda venit lugens sua crimina turba.
fit gemitus, maerent lacrimis angentibus omnes
testanturque sua crebris ululatibus acta.
flammae pro meritis instantia tela tremescunt.
angeli conripiunt iamiam prohibentque precari
et prohibent seras paenitentiae fundere voces,
iamque precum venia flamma veniente negatur.
o miseri, quotiens vobis divina potestas
innotuit, quotiens maiestas cognita veri!
audistis sonitus, vidistis fulgora caeli,
adsidue pluvias, ventorum et grandinis iras
experti, quotiens noctesque diesque serenos!
tempora fecundabant Dei munera donis:
ver abundabat rosas, frugibus nec defuit aestas,
autumnus varia praebebat mitia poma,
semper hiems laetas glacialis fregit olivas.
cuncta Deus tribuit, bonitas nec defuit ulla,
nec per tanta Deum genus omne scivit humanum.
terra Deum tremuit, pontus Dei nutu pependit
et fluvius siccis trepidus refluxit harenis,
et genitura Deum per omnia laeta fatetur.
vos tamen hunc Dominum caeli terraeque negastis
et iustos potius crudeli caede necastis
praeconesque Dei plerique saepe fugastis.