Latin
Book 16, lines 16.1.274-16.1.289
Theodosian Code, Theodosii Imperatoris Codex 16.1.274-289
Not analysed yet
CTh. 16. 5. 38
Idem aa. et theodosius a. edictum. nemo manichaeum, nemo donatistam, qui praecipue, ut comperimus, furere non desistunt, in memoriam revocet. una sit catholica veneratio, una salus sit, trinitatis par sibique congruens sanctitas expetatur. quod si quis audeat interdictis sese illicitisque miscere, et praeteritorum innumerabilium constitutorum et legis nuper a mansuetudine nostra prolatae laqueos non evadat et si turbae forte convenerint seditionis, concitatos aculeos acrioris conmotionis non dubitet exserendos. dat. prid. id. feb. ravennae stilichone ii et anthemio conss. (405 febr. 12).
CTh. 16. 5. 39
Idem aaa. diotimo suo salutem. donatistae superstitionis haereticos quocumque loci vel fatentes vel convictos legis tenore servato poenam debitam absque dilatione persolvere decernimus. dat. vi id. decemb. ravennae stilichone ii et anthemio conss. (405 dec. 8).
CTh. 16. 5. 40pr.
Idem aaa. senatori praefecto urbi. quid de donatistis sentiremus, nuper ostendimus. praecipue tamen manichaeos vel frygas sive priscillianistas meritissima severitate persequimur. huic itaque hominum generi nihil ex moribus, nihil ex legibus sit commune cum ceteris. (407 febr. 22).
CTh. 16. 5. 40. 1
Ac primum quidem volumus esse publicum crimen, quia quod in religionem divinam conmittitur, in omnium fertur iniuriam. (407 febr. 22).
CTh. 16. 5. 40. 2
Quos bonorum etiam publicatione persequimur, quae tamen cedere iubemus proximis quibusque personis, ita ut ascendentium vel descendentium vel venientium ex latere cognatorum usque ad secundum gradum velut in successionibus ordo servetur. quibus ita demum ad capiendas facultates esse ius patimur, si non et ipsi pari conscientia polluuntur. (407 febr. 22).
CTh. 16. 5. 40. 3
Ipsos quoque volumus amoveri ab omni liberalitate et successione quolibet titulo veniente. (407 febr. 22).
CTh. 16. 5. 40. 4
Praeterea non donandi, non emendi, non vendendi, non postremo contrahendi cuique convicto relinquimus facultatem. (407 febr. 22).
CTh. 16. 5. 40. 5
In mortem quoque inquisitio tendit. nam si in criminibus maiestatis licet memoriam accusare defuncti, non inmerito et hic debet subire iudicium. ergo et suprema illius scriptura irrita sit, sive testamento sive codicillo sive epistula sive quolibet genere reliquerit voluntatis qui aut manichaeus aut fryga aut priscillianista fuisse convincitur, hoc quoque casu eadem illa circa gradus superius comprehensos condicione servata: alioquin nec filios heredes existere aut adire permittimus, nisi a paterna pravitate discesserint: delicti enim veniam paenitentibus damus. (407 febr. 22).