Latin · ~6 min
Book 1, lines 1.10.37-1.10.71
Tibullus, TIBVLLI ALIORVMQUE CARMINVM LIBRI TRES 1.10.37-71
Not analysed yet
Illic percussisque genis ustoque capillo
  Errat ad obscuros pallida turba lacus.
Quam potius laudandus hic est, quem prole parata
  Occupat in parva pigra senecta casa.
Ipse suas sectatur oves, at filius agnos,
  Et calidam fesso conparat uxor aquam.
Sic ego sim, liceatque caput candescere canis,
  Temporis et prisci facta referre senem.
Interea pax arva colat. pax candida primum
  Duxit araturos sub iuga curva boves,
Pax aluit vites et sucos condidit uvae,
  Funderet ut nato testa paterna merum,
Pace bidens vomerque nitentat tristia duri
  Militis in tenebris occupat arma situs
Rusticus e lucoque vehit, male sobrius ipse,
  Uxorem plaustro progeniemque domum.
Sed Veneris tum bella calent, scissosque capillos
  Femina perfractas conqueriturque fores.
Flet teneras subtusa genas, sed victor et ipse
  Flet sibi dementes tam valuisse manus.
At lascivus Amor rixae mala verba ministrat,
  Inter et iratum lentus utrumque sedet.
A, lapis est ferrumque, suam quicumque puellam
  Verberat: e caelo deripit ille deos.
Sit satis e membris tenuem rescindere vestem,
  Sit satis ornatus dissoluisse comae,
Sit lacrimas movisse satis: quater ille beatus,
  Quo tenera irato flere puella potest.
Sed manibus qui saevus erit, scutumque sudemque
  Is gerat et miti sit procul a Venere.
At nobis, Pax alma, veni spicamque teneto,
  Perfluat et pomis candidus ante sinus.
Tibullus The Latin Library The Classics Page