Latin · ~7 min
Book 1, lines 1.10.1-1.10.36
Tibullus, TIBVLLI ALIORVMQUE CARMINVM LIBRI TRES 1.10.1-36
Not analysed yet
Quis fuit, horrendos primus qui protulit enses?
  Quam ferus et vere ferreus ille fuit!
Tum caedes hominum generi, tum proelia nata,
  Tum brevior dirae mortis aperta via est.
An nihil ille miser meruit, nos ad mala nostra
  Vertimus, in saevas quod dedit ille feras?
Divitis hoc vitium est auri, nec bella fuerunt,
  Faginus adstabat cum scyphus ante dapes.
Non arces, non vallus erat, somnumque petebat
  Securus sparsas dux gregis inter oves.
Tunc mihi vita foret, volgi nec tristia nossem
  Arma nec audissem corde micante tubam;
Nunc ad bella trahor, et iam quis forsitan hostis
  Haesura in nostro tela gerit latere.
Sed patrii servate Lares: aluistis et idem,
  Cursarem vestros cum tener ante pedes.
Neu pudeat prisco vos esse e stipite factos:
  Sic veteris sedes incoluistis avi.
Tum melius tenuere fidem, cum paupere cultu
  Stabat in exigua ligneus aede deus.
Hic placatus erat, seu quis libaverat uva,
  Seu dederat sanctae spicea serta comae,
Atque aliquis voti compos liba ipse ferebat
  Postque comes purum filia parva favum.
At nobis aerata, Lares, depellite tela,
            ***          25a
            ***          25b
  Hostiaque e plena rustica porcus hara.
Hanc pura cum veste sequar myrtoque canistra
  Vincta geram, myrto vinctus et ipse caput.
Sic placeam vobis: alius sit fortis in armis
  Sternat et adversos Marte favente duces,
Ut mihi potanti possit sua dicere facta
  Miles et in mensa pingere castra mero.
Quis furor est atram bellis accersere mortem?
  Inminet et tacito clam venit illa pede.
Non seges est infra, non vinea culta, sed audax
  Cerberus et Stygiae navita turpis aquae;