Latin · ~7 min
Book 1, lines 1.9.43-1.9.84
Tibullus, TIBVLLI ALIORVMQUE CARMINVM LIBRI TRES 1.9.43-84
Not analysed yet
Saepe insperanti venit tibi munere nostro
  Et latuit clausas post adoperta fores.
Tum miser interii, stulte confisus amari:
  Nam poteram ad laqueos cautior esse tuos.
Quin etiam adtonita laudes tibi mente canebam,
  Et me nunc nostri Pieridumque pudet.
Illa velim rapida Volcanus carmina flamma
  Torreat et liquida deleat amnis aqua.
Tu procul hinc absis, cui formam vendere cura est
  Et pretium plena grande referre manu.
At te, qui puerum donis corrumpere es ausus,
  Rideat adsiduis uxor inulta dolis,
Et cum furtivo iuvenem lassaverit usu,
  Tecum interposita languida veste cubet.
Semper sint externa tuo vestigia lecto,
  Et pateat cupidis semper aperta domus;
Nec lasciva soror dicatur plura bibisse
  Pocula vel plures emeruisse viros.
Illam saepe ferunt convivia ducere Baccho,
  Dum rota Luciferi provocet orta diem.
Illa nulla queat melius consumere noctem
  Aut operum varias disposuisse vices.
At tua perdidicit, nec tu, stultissime, sentis,
  Cum tibi non solita corpus ab arte movet.
Tune putas illam pro te disponere crines
  Aut tenues denso pectere dente comas?
Ista haec persuadet facies, auroque lacertos
  Vinciat et Tyrio prodeat apta sinu?
Non tibi, sed iuveni cuidam volt bella videri,
  Devoveat pro quo remque domumque tuam.
Nec facit hoc vitio, sed corpora foeda podagra
  Et senis amplexus culta puella fugit.
Huic tamen adcubuit noster puer: hunc ego credam
  Cum trucibus venerem iungere posse feris.
Blanditiasne meas aliis tu vendere es ausus?
  Tune aliis demens oscula ferre mea?
Tum flebis, cum me vinctum puer alter habebit
  Et geret in regno regna superba tuo.
At tua tum me poena iuvet, Venerique merenti
  Fixa notet casus aurea palma meos:
'Hanc tibi fallaci resolutus amore Tibullus
  Dedicat et grata sis, dea, mente rogat'.