Latin
Lines 1.2442-1.2491
William of Apulia, GUILLELMUS APULIENSIS (fl. 1090s) 1.2442-2491
Not analysed yet
Urbem Thessaliae superatus Marte secundo
Appetit egregiamvulgus vocat hanc Salonichin
Et quia bellorum varios non ambigit esse
Eventus, conatur adhuc ad bella redire.
Gaudens audaci magis agmine quam numeroso,
Esultans capti Buamundus honore Civisci,
Obsidet insigni Larissam nomine claram,
Ad quam delatos thesauros imperiales,
Quamque opibus magnis audiverat esse repletam.
Prodiit hac auctor Troianae cladis Achilles.
Obsidione suae turbatus Alexius urbis
Innumera cum gente venit, pugnamque virilem
Contra Normannos exercuit. Obvia namque
Pugnando cedit sibi gens comitata Brienum.
Non modicum spectans Buamundus collibus agmen,
Imperii pariter rectorem credit adesse.
Irruit et trepidos hostes, ut nisus alaudas,
Insequitur. Populo Graecorum exercitus huius
Terga dat, at tantus contexit pulvis utrumque,
Ut neuter videat quorsum pars altera tendit.
Abdita silvarum victi petiere Pelasgi.
Occisis victor redit ad montana quibusdam,
Si qua parentur adhuc ipsi certamina spectans.
Hostes digressos ubi novit Alexius esse,
Larissaea petit multo cum milite castra.
Dimissi castris pedites, maioribus hostem
Viribus urgentem non armis ferre valentes,
Vincuntur; maior pars occidit, et fugitiva
Pars minor abscedit. Spoliorum quidquid ab omni.
Victrix turba loco contraxit, Alexius effert.
Nuncius ad montem Buamundo pandere casus
Adversos properat; qui se speraverat esse,
Victorem, victam partem dolet esse suorum.
Nil tamen ipse pavens, comites sibi dissociatos
Associare studet; nequeunt incommoda mentem
Perterrere viri. Magis obsidione solutam
Urbem conqueritur, iam victam iamque subactam.
Marte fatigatos iam nos admota quieti
Tradere membra monet. Vallem Buamundus opacam
Haut procul inde petit, quae cuncta sibique suisque
Apta ministrabat; sua dant ibi membra sopori.
Plurima post triduum duo conduxere potentes
Agmina Graecorum Buamundo bella parantes:
Alter germanus augusti, Melisianus
Alter cognatus; nomen fuit huic Adrianus.
Normanni solitae memores virtutis ad arma
Concurrunt celeres; solitique fugacibus Argi
Elabi pedibus, redeunt properanter ad urbis
Moenia Larissae, qua clausus Alexius ipse
Non procul audebat totiens superatus abire.