1.147 to 1.173

Magnanimitas (est) difficilium spontanea et rationabilis aggressio. Fiducia est certa spes animi perducendi ad finem rem incoatam. Securitas est incomoditates imminentes et rei incoate affines non formidare. Magnificentia est difficilium et praecla(ro)rum consummatio. Constancia est stabilitas animi firma et in proposito perseuerans. Paciencia est uirtus contumeliarum et omnis aduersitatis impetus equanimiter portans. I. C.1. De magnanimitate Ad magnanimitatis officium persuadet poeta dum dicit: Componite mentes ad magnum uirtutis opus summosque labores. Et alius poeta dicit: Virtus, recludens immeritis mori celum, negata temptat ire uia cetusque uulgares et udam spernit humum fugiente penna. Hec enim uirtus, cum ad aspera ineunda pronum faciat, potius communem utilitatem quam sua commoda attendit. Sicut enim sciencia remota a iusticia calliditas potius quam sapiencia appellanda est, sic animus ad periculum paratus, si sua cupiditate, non communi utilitate impellitur, temeritatis potius nomen habet quam fortitudinis. Hec uirtus torporem sic excitat: Tolle moras! semper nocuit differre paratis. Incipe! uiuendi recte qui prorogat horam, rusticus expectat dum defluat amnis; at ille labitur et labetur in omne uolubilis euum. Cras hoc fiet idem. Cras fiet? Qui(d), quasi magnum nempe diem, donas! Sed cum lux altera uenit, iam cras hesternum consumpsimus: ecce aliud cras egerit hos annos et semper paulum erit ultra. Huius officium sic monstrat philosophus: Magnanimi sunt habendi non qui faciunt sed qui propulsant iniuriam. Prima sit in hac uirtute cautela auaricie. Non est enim consentaneum qui metu non frangatur, eum frangi cupiditate, nec qui inuictum se a labore prestiterit, eum uinci a uoluptate. Secunda est cautela ambitionis. Per difficultates enim queritur claritudo. Quod enim difficilius, hoc preclarius. (Vix) enim inuenitur qui laboribus susceptis non quasi mercedem desideret gloriam. Virtutis enim fructum sapiens in conscientia, stultus autem in gloria ponit. Per gloriam autem ad prelationes arbitrantur se ascensuros. Vera autem magnitudo principem se esse mauult quam uideri. Qui autem errore imperite multitudinis pendet in magnis uiris non est habendus. Idcirco per gloriam non sunt honores querendi; uerum est enim illud poete: Virtus, repulse nescia sordide, intaminatis fulget honoribus, nec sumit aut ponit secures arbitrio popularis aure.