2.33 to 2.43

Τοῦ ἀναισθήτου σημεῖα ταῦτά ἐστι· λευκὸς πάνυ ἢ μέλας πάνυ, σαρκώδης ἢ προγάστωρ, παχυσκελής, τὰ δὲ ἄρθρα μικρὰ συνδεδεμένα, κλεῖδας συμπεφυκυίας καὶ τράχη- λον κολοβὸν παχύν ἔχων, ἄκρα ἀτελῆ, παρειὰς σαρκώδεις, μέτωπον στρογγύλον, βλέμμα κωφὸν ἀχανές. Μatr. 34. Ἀναισχύντου ἀνδρὸς σημεῖα τάδε· ὀφθαλμοὶ ἀνεπτυγμένοι λαμπροί, βλέφαρα ἐκπεπετασμένα παχέα, παχύ- πους, παχύρρινος, ἀντίον ὁρῶν, ἄνω τείνων ἑαυτόν, πυρρὸς τὴν χροιάν, τὴν φωνὴν ὀξύς. Ὁ δὲ κόσμιος βαρὺ φθέγγεται, βραχὺ μέν, τὰ δὲ Matr. βλέφαρα κινεῖ μέσως, οὔτε συνεχῶς οὔτε διὰ χρόνου, χαροπὸς οὐ λαμπρόν, ὑγρὸν δὲ ὁρῶν, ἐρυθήματος ὑπόπλεως. Σημεῖα εὐθύμου· μέτωπον σαρκῶδες λεῖον χθαμα- λόν, καὶ τὸ πᾶν πρόσωπον σαρκωδέστερον, τὸ δὲ εἶδος ὑπνη- λόν, ὀφθαλμοὶ εὐλαμπεῖς, οὐ δεδορκότες, κίνησις σχολαία, φωνὴ ἠπία. τοιαῦτα τοῦ εὐθύμου σημεῖα. Σημεῖα ἀνιαροῦ ταῦτα· πρόσωπα ἰσχνά, ὀφρύες ἐπεστραμμέναι, βλέφαρα ἐντεταμένα, κινεῖται ὥσπερ ὑπέρινοι. Σημεῖα ἀνδρογύνου ταῦτα· ὑγρὸν βλέπει καὶ ἰταμόν, καὶ δονεῖται τὰ ὄμματα καὶ περιτρέχει, μέτωπον σπᾷ καὶ παρειάς, αἱ ὀφρύες〉οὐ〉 μένουσιν εἰς χώραν, τράχηλος Matr. κέκλιται, ὀσφὺς οὐκ ἀτρεμεῖ, κινεῖται πάντα τὰ μέλη καὶ ἁλματίας ἐστί, γονύκροτος, χειρῶν φέρεται ὡς ἀνάταυρος, παραβλέπει ἑαυτὸν καὶ περιβλέπει, φωνὴ λεπτὴ κράζουσα λιγυρὰ σχολαία πάνυ καὶ ἐπίτρονμος. Πικρὸν ἄνδρα σεσηρέναι. τραχὺ καὶ ξηρὸν Matr. βλέπειν, μέτωπον ἔχειν ῥυσσόν, [φορεῖν] φθέγγεσθαι σφοδρόν, ἀσθμαίνειν καὶ χεῖρας συγκροτεῖν ἢ ἀνατρίβειν, πολλάκις πόδας ἐπιρρήσσειν. Ὁ πρᾶος πέφυκε καρτερὸς τὸ πᾶν σῶμα, εὔσαρκος, σὰρξ ὑγρὰ μαλθακή, τοῖς μέλεσι σύμμετρος, τὸ βλέμμα Matr. εὐσταθές, βραχὺ κίνημα καὶ σκολιόν, φωνὴ βαρεῖα μαλακή, τῶν τριχῶν ὁ περίδρομος ἀναθρώσκων. εἴρων καὶ ἐναντιόβουλος τοὺς ὀφθαλμοὺς χαλα- ροὺς ἔχει, τὸ βλέιμμα ὑπόκομψον, φωνὴν ὑφειμένην, βαίνει εὔστροφα καὶ κινεῖται τὰ πάντα εὐρύθμως. Τὸν δὲ φιλοχρήματον ἄνδρα τοιοῦτον εἶναι 〈νόει〉· μικρομελῆ, μικρόμματον, μικροπρόσωπον, ταχυπερί- πατον, ἐγκεκυφότα, ταχύφωνον, ὀξύφωνον, τὴν χροιὰν ὑπὸ- φοινίσσοντα. Δασὺς ἀνὴρ θριξὶν εὐθυγένειος ἢ μέλας, δασεῖαν τὴν ὑπήνην ἔχων, κροτάφους. . . . . . . . μαρμαρύσσον, φιλό- Matr. κωμος, φιλορχηστής, φίλοινος. ταῦτα τῶν δύο εἰδῶν εἰσι τὰ σημεῖα.