Chapter 2

Περὶ τῶν εἰϲ ἀμετάβολα, τῶν εἰϲ ανν κτλ. Choer. 271, 13: τὰ εἰϲ αν λήγοντα καὶ μακρὸν ἔχει τὸ α καὶ προϲθέϲει τοῦ οϲ ποιεῖ τὴν γενικὴν καὶ φυλάττει τὸ α πανταχοῦ μακρὸν οἷον Ἀλκμάν Ἀλκμᾶνοϲ, Τιτάν Τιτᾶνοϲ, παιάν παιᾶνοϲ, Πάν Πανόϲ ὅτε ἀρϲενικόν ἐϲτι. πρόϲκειται «κὅτε ἀρϲενικόν ἐϲτιν »,ἐπειδή ἐϲτιν οὐδέτερον τὸ πᾶν ἀπὸ τοῦ πᾶϲ ἀρϲενικοῦ γεγενημένον, ὅπερ καὶ περιϲπᾶται καὶ διὰ τοῦ ντ κλίνεται πρὸϲ ὁμοιότητα τοῦ ἀρϲενικοῦ ὁ πᾶϲ γὰρ τοῦ παντόϲ καὶ τὸ πᾶν τοῦ παντόϲ. δεῖ γινώϲκειν ὅτι ταῦτα, φημὶ δὴ τὸ Ἀλκμάν καὶ τὸ παιάν καὶ Τιτάν, προπεριϲπᾶται κατὰ τὴν γενικήν, ἐπειδὴ φύϲει μακρά ἐϲτι πρὸ μιᾶϲ βραχείαϲ οἰον Ἀλκμᾶνοϲ, παιᾶνοϲ, Τιτᾶνοϲ τὸ γὰρ Πάν Πανόϲ ὀξύνεται κατὰ τὴν γενικὴν ὡϲ διϲύλλαβον, ὥϲπερ τὸ μηνόϲ, χηνόϲ, ζηνόϲ.