437.644 to 437.652

644. E. M. 503, 47 :Κένται: ἔϲτι διαλέκτου. ὡϲ γὰρ τὸ παῤ ἡμῖν φίλτατον φίντατον καὶ δέλτα δέντα, οὕτω Κέλται καὶ Κένται. περὶ. παθῶν. 645. Ep. Cr. I 235, 22, E. M. 544, 1: κύκνοϲ γίνεται παρὰ τὸ κλῶ τὸ φωνῶ· κρακτικὸν γάρ ἐϲτι τὸ ζῷον ὡϲ καὶ χήν· ἐκ τοῦ κλῶ οὖν παραγωγὸν καὶ ἐξ αὐτοῦ ὄνομα ῥηματικὸν κλύκοϲ καὶ ὑπερθέϲει καὶ μεταθέϲει τοῦ λ εἰϲ ν κύκνοϲ. 646. St. B. 506, 10: Παρναϲϲόϲ ὄροϲ Δελφῶν. —ἐκαλεῖτο δὲ πρότερον Λαρναϲϲόϲ διὰ τὸ τὴν Δευκαλίωνοϲ λάρνακα αὐτόθι προϲενεχθῆναι. 647. E. M. 538, 42: κρίκοϲ παρὰ τὸ κλείω κατὰ ἀποβολὴν τοῦ ε κλίκοϲ ὁ πάντοθεν περικεκλειϲμένοϲ· καὶ τροπῇ τοῦ λ εἰϲ ρ κρίκοϲ ὡϲ ἄλγοϲ ἀλγαλέοϲ καὶ ἀργαλέοϲ. ἔϲτι δ’ ὅτε καὶ ἐν ὑπερθέϲει γίνεται κίρκοϲ «ῥήξαϲα κίρκουϲ» παρὰ Ϲοφοκλεῖ ὥϲπερ τὸ κερκίϲ· παρὰ τὸ κρέκειν γάρ· καὶ ὡϲ καρδία κραδία. Ἡρωδιανόϲ. 648. E. M. 655, 9: παρρηϲία: οἱ μὲν ἀπὸ τοῦ παντορηϲία κατὰ ϲυγκοπήν, ὅπερ ἐϲτὶν ἄτοπον. ἀλλὰ παρὰ τὸ πᾶν γίνεται· ϲυγκοπῇ γὰρ οὔ, ἀλλὰ τροπῇ ἡ πάντα ἐν ῥήϲει ἔχουϲα καὶ λέγουϲα. περὶ παθῶν. 649. Choer. 281, 25: ὁ δελφίϲ ὁ Τελχίϲ οὐ καταλήγουϲι φύϲει εἰϲ ϲ, ἀλλ’ εἰϲ ν, τροπὴ δὲ ἐγένετο τοῦ ν εἰϲ ϲ κατὰ Δωρικὴν διάλεκτον ὥϲπερ ἦν ἦϲ, εἵρπομεν εἵρπομεϲ ὡϲ παρὰ Θεοκρίτῳ (7, 1) «ἦϲ χρόνοϲ» καὶ παρὰ τῷ αὐτῷ (7, 2) «εἴρπομεϲ ἐκ πόλιοϲ». καὶ οὕτω λοιπὸν ἀπετελέϲθη ἡ εἰϲ ϲ κατάληξιϲ οἷον δελφίν δελφίϲ, Τελχίν Τελχίϲ. 650. Ep. Cr. I 160, 18: οὐδέποτε τὸ ξ ἐν παραθέϲει τρέπεται, ἀλλ’ ἐν ϲυνθέϲει· παρὰ Βοιωτοῖϲ λέγεται ἐϲ ϲυμφώνου ἐπιφερομένου, ἐὰν δὲ καθαρεύῃ, εἰϲ δύο ϲϲ Ἔϲϲαρχοϲ ποταμόϲ (?Ahrens: ἐϲϲάρχι πολέμω). 651. St. B. 160, 17: Βατίεια τόποϲ τῆϲ Τροίαϲ ὑψηλόϲ κέκληται ἀπὸ Βατείαϲ τινόϲ, ὡϲ Ἑλλάνικοϲ ἐν πρώτῃ Τρωϊκῶν, ἢ ἀπὸ τοῦ πάτου τῶν ἵππων ἤγουν τῆϲ ἀναϲτροφῆϲ, τροπῇ τοῦ π εἰϲ β ἢ ἀπὸ τῶν βάτων. 652. St. B. 448, 14: Μεταπόντιον πόλιϲ Ἰταλίαϲ, ἀπὸ Μετάβου τοῦ Ϲιϲύφου τοῦ Αἰόλου τὸν γὰρ Μετάποντον οἱ βάρβαροι Μέταβον ἔλεγον.