ΕΙC THN X.

410. τῷ δὲ μάλιϲτ’ ἄρ’ ἔην ἐναλίγκιοϲ ὡϲ εἰ ἅπαϲα Ἴλιοϲ ὀφρυόεϲϲα πυρὶ ϲμύχοιτο κατ’ ἄκρηϲ: τινὲϲ περιέργωϲ διὰ μόνου τοῦ ι γράφοντεϲ ἀποδιδόαϲιν ὡϲ αὐτὴ ἅπαϲα (cf. Apollon. pron. 70). οὐκ οἶδε δὲ ὁ ποιητὴϲ οὔτε τὴν ι (ἵ) οὔτε τὴν ϲφεῖϲ. ἔϲτιν οὖν ὅμοιον τῷ ἐν Ὀδυϲϲείᾳ (κ 419) «ϲοὶ μὲν νοϲτήϲαντι, διοτρεφέϲ, ὣϲ ἐχάρημεν ὡϲ εἴ τ’ εἰϲ Ἰθάκην ἀφικοίμεθα». A.