Ancient Greek · ~4 min
Episode 9
Aeschylus, Εὐμενίδες 9
Not analysed yet
ἄνασσʼ Ἀθάνα, τίνα με φὴς ἔχειν ἕδραν;
πάσης ἀπήμονʼ οἰζύος· δέχου δὲ σύ.
καὶ δὴ δέδεγμαι· τίς δέ μοι τιμὴ μένει;
ὡς μή τινʼ οἶκον εὐθενεῖν ἄνευ σέθεν.
σὺ τοῦτο πράξεις, ὥστε με σθένειν τόσον;
τῷ γὰρ σέβοντι συμφορὰς ὀρθώσομεν.
καί μοι πρόπαντος ἐγγύην θήσῃ χρόνου;
ἔξεστι γάρ μοι μὴ λέγειν ἃ μὴ τελῶ.
θέλξειν μʼ ἔοικας καὶ μεθίσταμαι κότου.
τοιγὰρ κατὰ χθόνʼ οὖσʼ ἐπικτήσῃ φίλους.
τί οὖν μʼ ἄνωγας τῇδʼ ἐφυμνῆσαι χθονί;
ὁποῖα νίκης μὴ κακῆς ἐπίσκοπα,
καὶ ταῦτα γῆθεν ἔκ τε ποντίας δρόσου
ἐξ οὐρανοῦ τε· κἀνέμων ἀήματα
εὐηλίως πνέοντʼ ἐπιστείχειν χθόνα·
καρπόν τε γαίας καὶ βοτῶν ἐπίρρυτον
ἀστοῖσιν εὐθενοῦντα μὴ κάμνειν χρόνῳ,
καὶ τῶν βροτείων σπερμάτων σωτηρίαν.
τῶν εὐσεβούντων δʼ ἐκφορωτέρα πέλοις.
στέργω γάρ, ἀνδρὸς φιτυποίμενος δίκην,
τὸ τῶν δικαίων τῶνδʼ ἀπένθητον γένος.
τοιαῦτα σοὔστι. τῶν ἀρειφάτων δʼ ἐγὼ
πρεπτῶν ἀγώνων οὐκ ἀνέξομαι τὸ μὴ οὐ
τήνδʼ ἀστύνικον ἐν βροτοῖς τιμᾶν πόλιν.