Ancient Greek · ~6 min
Episode 5
Aeschylus, Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας 5
Not analysed yet
καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.
στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.
οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;
θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.
ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.
μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.
παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;
ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.
σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
σιγῶ: σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς:
κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ
ὀλολυγμὸν ἱρὸν εὐμενῆ παιώνισον,
Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,
πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,
Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ λέγω,
εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,
†[μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,
ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι
θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα,]
λάφυρα δᾴων δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις,
στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων [δ᾽] ἐσθήματα. †
τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν:
οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.
ἐγὼ δέ γ᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.