284. Λύκος καὶ Πρόβατον. (C.106. F. 257. S. 157.)

Λύκος, ὑπὸ κυνῶν δηχθεὶς καὶ κακῶς πάσχων, ἐβέβλητο. Τροφῆς δὲ ἀπορῶν, θεασάμενος πρόβατον, ἐδεῖτο ποτὸν ἐκ τοῦ παραῤῥέοντος αὐτῷ ποταμοῦ κομίσαι. „Εἰ γὰρ σύ μοι“ φησὶ ,,δώσεις ποτὸν, ἐγὼ τροφὴν ἐμαυτῷ εὑρήσω Τὸ δὲ ὑποτυχὸν ἔφη· „ἀλλʼ ἐὰν ἐγὼ ποτὸν ἐπιδῶ σοι, σὺ καὶ τροφῇ μοι χρήσῃ. “Ὁ μῦθος πρὸς ἄνδρα κακοῦργον, διʼ ὑποκρίσεως ἐνεδρεύοντα.