Fable 4

ΓΛΑΥΞ ΚΑΙ ΟΡΝΙΘΕΣ . . . ἰξο(φόρον δ)ρῦν ἀναφ(υομένην) ᾔς(θετο, τοῖ)ς ὀρνέοις ἐπηπείλει (τὴν δρῦν) ἀναφυεῖσαν μὲν ἔσες(θαι κακ)ὸν τῷ γένει τῶν ὀρν(έ)ων. (τὸν λόγο)ν δ' αὐτῶν ὀλιγ(ωρούντων) (ἡ δρῦς) ηὐξήθη, λαβὼν δ(έ τι)ς ἀν(ὴρ ἰξευτὴς) ἀπὸ τῆς δρυὸς τὸν ἰξὸν (ἐθήρας)εν, τὰ δὲ ὄρνεα ὁρῶντα (μετενόουν) καὶ ἔφησα(ν) δεινὴν (εἶναι τὴν) γλαῦκα τὸ μέλλον προ(μαντε)ύε(ς)θαι. καὶ νῦν ὅταν ἴδω(σι τὴν γ)λαῦκα περίπετον, εἰ καὶ ἀ(πὸ τῶν ἄλλ)ων ἀπέχει, συμ(βουλ)εύ(ειν λίς)ς(ονται). ἡ δὲ λέγει· [π] ὦ πονη(ρά, αἰσχ)ύ(ν)εσθε νῦν καὶ μιμνή(σκεσθ)ε; ὅτ(ε) οὐδὲ λ̣ι̣. (. .) ἢ̣ ἔ̣τ̣ι̣ π̣λει(. . . . . .) ἦν, ὅτε δ' ἦν (.) οθλ̣(.) . α(.) ,(. ὤραν οὐ)κ ἔσχετε τῆς ἐ(μῆς συμβουλῆς). ἀτὰρ οὖν καὶ ὑμ(εῖς τότε οὐ μνησθ)έντες ἐμοῦ, νῦν(. . . .) κ̣(. . . . . . . . .) ὅτε οὐδὲ . (. . . . . . . . . . . .) τού(τ)ῳ τοίνυν τῷ λ(όγ)ῳ (ἐπλήγ)ησαν καὶ τὴν γνώμην (φαίνον)ται αὐτῶν εἰρηκέναι λέ(γ)ον(τες· οὕτ)ως οὐδὲν ὄφελος ὕστερον . . .