III.

12. Εἴκοσι τριῶν τοιδυν ὄντων τῶν παραλλήλων ἐφʼ ἑκατέρου τοῦ ἰσημερινοῦ (ὃς καὶ αὐτὸς παράλληλον τοῖς λοιποῖς εχει τὴν θέσιν, ἀλλ᾿ ἰδίως ἰσημερινὸς καλεῖται κατὰ μέσα τέμνων τὴν ὅλην γῆν· ἀπ᾿ αὐτοῦ γὰρ γίνεται ἡ ἀρχὴ τῶν πρὸς βορρᾶν ἢ πρὸς νότον ἀνιουσῶν καὶ κατιουσῶν μοιρῶν, οὗ τὸ μῆκος προλαβόντες εἴπομεν εἶναι μυριάδων δ΄ σταδίων· ἐξῆς δὲ πρὸς βορρᾶν γράφεται παράλληλος, ὃς καλεῖται πρῶτος. Ἐριῖ δέ τις ἴσως· πῶς οὐχὶ δεύτερος καλοῖτο οὗτος, ἅτε προτιθεμένου τοῦ ἰσημερινοῦ; ἀλλ᾿ εἴρηται ἡ αἰτία ὅτι ὁ ἰσημερινὸς οὐχὶ παράλληλος, ἀλλ᾿ ἰδίως ἰσημερινὸς καλεῖται), πρῶτος δὴ τῶν λοιπῶν παραλλήλων ὁ μετʼ αὐτὸν λέγεται, ἐπί τε τὰ βόρεια ἰόντων ἡμῶν καὶ τὰ νότια. Ἀπέχει δὲ οὗτος τοῦ ἰσημερινοῦ μοίρας δ΄, δ΄ πρὸς βορρᾶν, καὶ διαφέρει τούτου μιᾶς ὥρας τετάρτῳ, διὰ τὸ πρὸς βορρᾶν ἀνιέναι τὸν ἥλιον. Ἐπ᾿ αὐτὰς δὲ τὰς θερινὰς τροπὰς γινομένου τοῦτο εἰδέναι δέον. Καὶ αὖοις ὁ δεύτερος παράλληλος, ἀπέχων καὶ οὗτος μοίρας μέν η΄, γ΄, ιβ΄, διαφέρων δὲ ἡμισείᾳ μιᾶς ὥρας, ἤτοι ἔχων τὴν μεγίστην ἡμέραν ὡρῶν ιβ΄ καὶ ἡμισείας. Εἶτα ὁ τρίτος παράλληλος, ἀπέχωνμοίρας μέν ιβ΄ ἡμίσιεαν, διαφέρων δὲ ἡμίσει καὶ τετάρτῳ μιᾶς ὤρσς.