Ancient Greek
Section 2
ANONYMUS LONDINENSIS Med., Iatrica 2
Not analysed yet
[. .] περι[. . . . . . ]τοῖς σώμασιν, ὥστε
[. .] ἰδίας [. . . . . ]άσθαι ταῦτα τήv τε
[ζω]τικ[ὴν καὶ] τὴν ἐν τοῖ<ς>
[οὖσαν] ψυχι[κήν. ψυ]χικὸν δ’ (εἶναι)
τ[οιο]ῦτο· διάθεσιν ψυχῆς κα]τὰ κείνη-
σι[ν] ἢ σχέσιν· καὶ γὰρ ἡ ψυχὴ δύναμίς (ἐστιν).
λέ[γ]εται δὲ ψυχ[ὴ] τριχῶς· ἥ τε ὅλη
κα[ὶ] τὸ μέρο[ς τὸ λογιστικὸν] καὶ αὐτὴ ἡ
ἐν[τ]ρέχεια. [ἀλλ' ἐπὶ ἐκεῖνα ἴωμ(εν)] νῦν· ὅταν
λέ[γ]ωμεν συ[νίσ]τασθαι [κ(ατὰ)] τὴν
πά[θ]η, περὶ τ[ὴν] ὅλην λέ[γομ](εν) καὶ περὶ
τὸ [μ]έρος αὐτ[ῆ]ς τὸ λογισ[τι]κόν. *τ(ῶν)
ψυχ[ικ]ῶν παθ[ῶ]ν ἃ μ(έν) (ἐστιν) [κ(ατὰ) φ]ὐσιν,
παρὰ φ[ύ]σιν. παρ[ὰ] φύσιν μ(ὲν) [δι]αθετικὸν
ψυχῆς κτὰ κείνησιν [ἢ σ]χέσιν
φύσιν, κατὰ φ[ύ]σιν δὲ δια[θε]τικὸν ψυχῆς
κ[α]τὰ κείνησιν ἢ σ[χέ]σιν κ(ατὰ) φ<ύ>σιν.
αὕτη [μ]ὲν ἡ τε[χ]νολογία [τ(ῶν)
οἷς καὶ ἡμ<ε>ῖς ἑπόμεθα. κ(ατα)[. . . ]ουσιν
καὶ με[τ]ριοπαθ<ε>ίας περὶ τ[ὸν] σοφόν. καί
τὰς μ[ε]τριοπαθ<ε>ίας νε[ῦρα] (εἶναι)
[οἱ] δὲ νεώτεροι, [τοῦ]τ' (ἔστιν)
κατὰ φύσ[ιν] πάθος οὐδὲν κ(ατα)[λεί]πουσιν
ψυχῆς. [ταύτηι] γ(άρ) φ(ασιν) ἐνφ[έρ]εσθαι
παρὰ φύ[σι]ν ἐκ τῆς πάθ[ους φ]ωνῆς· ἧι
καὶ τὸ π[ά]θος ἀ[π]έδοσαν· π]ἀθος (ἐστὶν)
ὁρμὴ πλ[εο]νάζουσα, τῆς ὁρ[μ]ῆς αὐτοῖς
ἐξακ[ουο]μένης ουχὶ ἀν[τὶ] τῆς ὑπερ-
τάσεω[ς], ἀλ(λὰ) ἀντὶ τοῦ ἀπ<ε>ιθὲς εἶναι τῶι
[λό]γωι. ἀλ(λὰ) το[ῦ]το το]ῖς ν(εωτέροις)
ἡμῖν δὲ [λ]κετέον κ(ατὰ) φύσιν πάθη
τὴν ψυχ[ὴ]ν μνήμην, διαλογισμόν,
τὰ ὅμοι[α]. *παρὰ φύσιν δὲ ἀμνημοσύνην,
ἀλο[γ]ίαν, τὰ ἐοικότ[α]. **τ(ῶν) τε
παθῶν τ(ῶν)] περὶ [τ]ὴν ψυχὴν [δ]ύο
γενικώ[τ]ατα κ(ατὰ) τοὺς ἀρχ[αίο]υς· ἡδονή
τε γ(ὰρ) [κ]αὶ ὄχ[λ]ησις, τὰ δ[ὲ]
κ(ατ’) ἐπ[ί]μειξ[ι]ν γί(νεται) τ(ῶν) εἰρ[η]μένων.
κατὰ δὲ τοὺς Στω[ι]κοὺς τέ[σσ]αρά (ἐστιν)
γενικώτατα [τῆ]ς ψυχῆς [πά]θη·
γ(ὰρ) καὶ ἐπιθυ[μί]α, φόβος [τε] καὶ
καὶ ἡδονὴ μ(ὲν) κ[αὶ ἐ]πιθυμί[α κα]θ’ ὡς ἂν
ἀ[γ]αθοῦ φαντα[σίαν] γί(νονται), ὧν [ἡ μ(ὲν)
γ[ί(νεται) κ](αθ’) ὡς ἂν ἀ[γαθοῦ] παρουσίαν, ἐ-
[φ' ὧι] οἷόν τε ἥδ[εσθαι· εἴδη δὲ αὐτῆς
[ψις,] χάρι[ς, τὰ παραπλήσια· ἡ δὲ
[μία] κ(αθ‘) ὡς [ἂν ἀγαθοῦ
ἐπιθυμοῦμεν γ(ὰρ) πάντες προσδοκῶντες]