Ancient Greek · ~7 min
Section 3
ANONYMUS LONDINENSIS Med., Iatrica 3
Not analysed yet
τἀγαθόν. *ἥ τε λύπη καὶ <ὁ> φόβος κ(αθ’) ὡς
κακοῦ φαντασίαν γί(νονται), ὧν ὁ μ(ὲν) φόβος <καθ'>
ἂν κακοῦ προσδοκίαν γί(νεται)· φοβούμεθα
γὰρ προσδοκῶντες τὸ κακόν. *ἡ δὲ λύπη
κ(αθ’) ὡς ἂν κακοῦ παρουσίαν· λυπούμεθα
γ(ὰρ) ἐπὶ τοῖς παροῦσι κακοῖς. καὶ ταῦτα
μ(ὲv) οὕπως. **πάθος δὲ λεκτέον [(ειναι)
(εἶναι) σωματικὸν διάθεσιν
κατὰ κείνησιν ἢ σχέσιν. **τῶν δὲ σωματικῶν
παθῶν ἃ μ(έν) (ἐστιν) τεταγμένα, ἃ δὲ
καὶ ἄτακτα μ(έν) (ἐστιν) πάθη τὰ ἄλλοτε ἄλλως
οἷον ποτὲ μ(ὲν) κ[ατ’ ὀλ]ίγον, ποτὲ δὲ ἁθρόως. *τῶν
δὲ τεταγμέν[(ων)] παθῶν ἃ μ(ὲν) ἰδίως λέγεται
πάθη, ἃ δὲ νοσήματα. *καὶ ἰδίως πάθη
ἐστὶν τεταγμένα τὰ κατ’ ὀλίγον λυόμενα.
τῶν δὲ νοσημάτ(ων) ἃ μ(έν) (ἐστιν) ἰδίως
ἃ δὲ ἀρρωστήματα. καὶ νοσήματα μ(έv) (ἐστιν)
τὰ ἐμμόνους τὰς κ(ατα)σκευὰς ἔχοντα
περὶ τὰ σώματα ὑποληπτούς τε χρόνους
φερόμενα τῆς λύσεως κατ’ ἐλάχιστο(ν).
καὶ γὰρ νοσήματα εἴρηται [αποτου] ἀπὸ
ἐννενεοσσευκέναι περὶ τὰ σώματα, ᾗ καὶ
διοίσει τὸ τεταγμένον πάθος τοῦ νοσήματο(ς),
καθὸ τὸ μ(ὲν) πάθος κατ’ ὀλίγον τὴν λύσιν
λαμβάνει, τὸ δὲ νόσημα κατ’ ἐλάχιστον.
τὸ μ(ὲν) γ(ὰρ) ὀλίγον ἐκ πολλῶν ἐλαχίστων
συνέστηκεν· *τὸ δὲ ἐλάχιστον μέρος
οὐκ ἔχει, [ὥ]στε νόσημα [οὐ
ἀρρώστημα δὲ τὸ σὺν τῶι κ(ατα)σκευὴν ἔχειν
περὶ τὰ σώματα ἔτι καὶ παρειρῆσθαι τὴν
ῥῶσιν τ(ῶν) σωμάτ(ων)· ἀπὸ τούτου γὰρ καὶ εἴρηται
ἀρρώστημα. **διαφέρει δὲ νόσημα
νόσου καὶ ἀρρώστημα ἀρρωστίας. *νόσημα
μ(ὲν) γ(άρ) (ἐστιν) ἔμμονος κατασκευὴ πρεὶ
τι τοῦ σώματος χρπνους ὑποληπτοὺς
τῆς λύσεως ἔχουσα. *νόσος δὲ ἔμμνος
κατασκευὴ περὶ ὅλον τὸ σῶμα τῆς λύσεω(ς)
ὑποληπτοὺς ἔχουσα χρόνους. *λέγεταί
τε νόσος διχῶς, κοινῶς τε καὶ ἰδίως·
κοινῶς μ(ὲν) πᾶν παρὰ φύσιν πάθος,
καθ’ ὃ σημαινόμενον καὶ ὁ πυρετὸς λέγοιτ’
γοιτ’ ἂν νόσος. *ἰδίως δὲ ἔμμ[ο]νος κ(ατ)σκευὴ
περὶ τὰ σώματα τῆς λύσ[εως] ὑποληπτοὺς
ἔχουσα χρόνο[υς. *ἀρ-]
[ρ]ώ[στημ]ά τε ὡς ὁμο[ί]ως