171 to 204

171. ἀλλ’ ἤτοι ὅρκον μὲν ἐάσομεν. Diple periestigmene, quod Zenodotus: κεῖνον μὲν scripsit cf. H. 174. τῶν αὖ παιδὸς ἄλαστον ὀδύρομαι. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει ἡ περὶ, περὶ παιδὸς (Η) [καὶ τὸ ἄλαστον] ἀντὶ τοῦ ἀλάστως, ἀνεπιλήστως BV. cf. F. Ar. 26. 29. α 209. 178. τὸν δέ τις ἀθανάτων βλάψε φρένας. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] ἐν σχήματι [εἴρηται] ὡς τὸ γυναῖκά τε θήσατο μαζόν (Ω 58) καὶ οἵ σ’ ὠτειλῆς αἷμ’ ἀπολιχμήσονται (Φ 122) H. cf. F. Ar. 20. Ω 58. Sequitur ex scholio, Aristarchum legisse: τόν δέ τις, non ut codd. recentiores τοῦ. 188-190. *)ἀστερίσκος πρόσκειται ἄχρι στίχων γ’, ὅτι νῦν ὡς πρὸς ῥάκεσιν ἠμφιεσμένον ὀρθῶς λέγονται· ὡς δὲ πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν ὁμοιωθεῖσαν Μέντῃ καὶ βασιλικὴν ἔχουσαν στολὴν οὐ πάνυ HQ. cf. ad α 171. π 57. 199. ἐκ μὲν Κρητάων γένος εὔχομαι. †)ἀπὸ τοῦ Κρῆται· καὶ τὰς Ἀθήνας γὰρ ποτὲ ἑνικῶς, ποτὲ πληθυντικῶς ὀνομάζει HQ. cf. ad γ 287. Eust. 1757, 23. 204. cf. not. 2.