173 to 222

173. Ποσειδάων’ ἀγάσασθαι. Fuit diple ὅτι τὸ ἀγάσασθαι νῦν ἀντὶ τοῦ φθονῆσαι, οὐκ ἀντὶ τοῦ θαυμάσαι. cf. schol. V. ἄγαν ὀργισθῆναι et θ 565, ubi idem versus et Ar. interpretatio ἀντὶ τοῦ φθονῆσαι in B servata est. 174. οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων. *)ὅτι καὶ τῶν μὴ ἀναξίων ἀπήμονες, μὴ ἐῶντες αὐτοὺς πημαίνεσθαι Q. 206. ἐγὼ δέ κεν ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων ||ἐξικόμην. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἐξικόμην ἀντὶ τοῦ] ἱκέτευσα V. cf. ad Χ 123. γ 92. 207. θέσθαι ἐπίσταμαι. Fuit diple ὅτι τὸ οὐκ ἐπίσταμαι ἀντὶ τοῦ οὐ δύναμαι cf. ad Φ 320, ubi nostrum locum sic interpretatus est Ar. cf. L. Ar. 148. 213. Ζεύς σφεας τίσαιτο. Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem (cf. in H): τίσασθαι, quod Dindorfius praef. LXI in τισάσθω mutavit. cf. G. Ribbeckium in Schneidewini Philol. VIII p. 705. 221. σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη ἀνδρὶ δέμας ἐικυῖα νέῳ ἐπιβώτορι μήλων, παναπάλῳ, οἷοί τε ἀνάκτων παῖδες ἔασιν. *)ὅτι καὶ οἱ βασιλεῖς ἔνεμον δῆλον δι’ ὧν φησιν Ἀνδροἐπ’ μάχη πάντας γὰρ κατέπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς βουσὶν εἰλιπόδεσσιν (Ζ 423) HQ. καὶ Αἰνείας περὶ Ἀχιλλέως ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσιν (Υ 91) H. 222. Ἀθήνη ||ἀνδρὶ δέμας ἐικυῖα νέῳ ἐπιβώτορι μήλων. *)ὅτι ὁ ποιητὴς ἄῤῥενας μὲν θεοὺς θηλείαις οὐδέποτε εἰκάζει, θηλείας δὲ ἄῤῥεσιν HQ. cf. Dind. praef. LXII. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] περισσὴ ἡ πρόθεσις, ὡς καὶ ἐν τῷ (codd. εἰς τὸ βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ B. Sic etiam Eust. 1739, 41. cf. L. Ar. 109. γ 195.