Ι.

231. ἔνθα δὲ πῦρ κήαντες ἐθύσαμεν ἠδὲ καὶ αὐτοί τυρῶν αἰνύμενοι φάγομεν. †)ἐθύσαμεν ἀπὸ τῶν τυρῶν. παλαιὸν γὰρ ἔθος τὸ τῶν ἀπαρχῶν θύειν. ὁ δ’ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς. H. Ad Ι 219 Ar. adnotavit, verbum θύειν nusquam apud Homerum dici de immolanda hostia sed de offerendis ἀπαρχαί, et θυηλάς esse ἀπαρχάς cf. L. Ar. 82. Hoc certe ad nostrum etiam versum observatum fuit contra Philoxenum, qui falso accepit τὸ ἔνθα δὲ πῦρ κήαντες ἐθύσαμεν παρὰ τῷ ποιητῇ εἴρησθαι ἐπὶ τῶν ἀρνῶν.