Γ.

236. ἀλλ’ ἤτοι θάνατον μὲν ὁμοίιον οὐδὲ θεοί περ καὶ φίλῳ ἀνδρὶ δύνανται ἀλαλκέμεν, ὁππότε κεν δή μοῖρ’ ὁλοὴ καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο. *)ἀθετοῦνται στίχοι ἑπτὰ ἀπὸ τοῦ βουλοίμην δ’ ἂν ἔγωγε μέχρι τοῦ μοῖρ’ ὀλοὴ· οἱ μὲν πρῶτοι τέσσαρες ὡς οὐκ ἀκολούθως τοῖς προκειμένοις ἐπενεχθέντες, οἱ δὲ ἑξῆς τρεῖς διὰ τὸ ἀσύμφωνον. ἐναντίοι γάρ εἰσι τῷ ῥεῖα θεός γ’ ἐθέλων καὶ τηλόθεν ἄνδρα σαώσαι. EHMQR. Obeli sunt appicti in M.