252 to 277

252. ἀραρὼν θαμέσι σταμίνεσσι. Quod habent cod. BEHQV ad interpretationem vocabuli σταμίνες: τοῖς ὀρθοῖς ξύλοις, οἷς τὰ πηδάλια πήσσεται Aristarchi est cf. Etym. M. 724. Nitzsch: Anmerkungen zur Odyssee II, 39. Eust. 1533, 27. 273-275. ἄρκτόν θ’, ἣν καὶ ἅμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ’ αὐτοῦ στρέφεται καί τ’ Ὠρίωνα δοκεύει. *)ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι (Σ 487-89) τὰ αὐτὰ περὶ τῆς Ἄρκτου καὶ τῶν ἄλλων ἀστέρων φησίν. P. 277. ποντοπορευέμεναι ἐπ’ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα. *)[ἡ διπλῆ] πρὸς τὸ περὶ τῆς πλάνης, ὅτι ὡς ἀπὸ τῶν περὶ τὸ Ἀτλαντικὸν πέλαγος φέρεται ἐπ’ ἀνατολάς H. cf. L. Ar. 244. δ 556 et exempla ibid. Eust. 1536, 5.