281 to 290

281. ὅς ῥ’ ἑτάρους καμάτῳ ἀδδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳ. †)ἀηδισθέντας καμάτῳ καὶ ἀγρυπνίᾳ· μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ (Κ 98). ἀγρυπνίᾳ κατ’ ἀντίφρασιν, ὡς τὸ ὕπνῳ καὶ καμάτῳ ἀρημένος (ζ 2) ὁ γὰρ ὕπνος οὐ βλάπτει BQ. cf. Ar. ad Κ 98, observatum contra Zenodoti lectionem. 284. ἀλλ’ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγας. Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus legit: ἀλλ’ οὕτως· καὶ ἐστιν ἠθικόν H. Sic legit etiam Σ 584, ubi vituperatur ab Ar. οὐ νοήσας ὅτι τὸ αὔτως ἐστὶ κενῶς καὶ πρὸς οὐδέν. 286. ἐκ νυκτῶν δ’ ἄνεμοι χαλεποί. *)[ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ νυκτῶν ἐστιν] μετὰ τὰς νύκτας, ὅ ἐστιν ὄρθρου, ὡς τὸ πίομεν ἐκ βοτάνης (Ν 493) ἀντὶ τοῦ μετὰ τὴν βοτάνην BQ. Sic Ar. ad Ν 493. Nostrum scholium apud Dindorfium ad v. 284 legitur, sed puto hic ponendum esse. 290. θεῶν ἀέκητι ἀνάκτων. †)Ζηνόδοτος γράφει φίλων ἀέκητι ἑταίρων H.