92 to 279

92. πυκνοὶ καὶ θαμέες. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] ἐκ παραλλήλου ἔταξε τὰς λέξεις ἰσοδυναμούσας V. cf. ad Π 636, ubi noster versus citatur in simili interpretatione. 124-126. ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν, βωστρεῖν δὲ Κράταιιν, μητέρα τῆς Σκύλλης, ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν. ἥ μιν ἔπειτ’ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι. *)ἀθετοῦνται γ′, ὅτι διὰ τούτων σημαίνει μὴ εἶναι τὴν Σκύλλαν σύμφυτον τῇ πέτρᾳ H. cf. ad 89. L. Ar. 189. 156. ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν. ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν. †)ἐν ἀμφοτέροις πλεονάζει ὁ κέν, ἢ ἑλώμεθα τὸν θάνα τον, ἢ τὰ πρὸς σωτηρίαν παρασκευασώμεθα H. cf. F. Ar. p. 8. 163-164 versus expunxit Aristophanes cf. H: καὶ ἐνταῦθα οἱ δύο ὀβελίζονται ὡς ἀδικώτατοι v. ad 53-54. 172. ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ. †)ἔτυπτον· ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος BQV. cf. Friedlaenderum ad Ar. Β 417. γ 486 et exempla ibidem. 184. δεῦρ’ ἄγ’ ἰών, πολύαιν’ Ὀδυσεῦ. Ar. interpretationem vocabuli πολύαινε habet Apoll. l. h. 133, 14: Ἀρίσταρχος πολλοῦ ἐπαίνου ἄξιε· οἱ δὲ πολύμυθε. 185. ἵνα νωιτέρην ὄπ’ ἀκούσῃς. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] δύο φαίνονται καὶ ἐντεῦθεν H. cf. L. Ar. 189 ad v. 52. 209. οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἔπι κακόν. Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ἔχει, alii ἕπει, alii ἔπι. 243. ψάμμῳ κυανέῃ. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ κυανιζομένη, ὡς φοίνικι φαεινός (Ο 538) Q. cf. ad Ο 538. 250 cf. not. 2. 253. ἐς πόντον προίησι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο. †)κέρας Ἀρίσταρχος τὸ κεράτινον σύριγγον, ὃ ἐπιτιθέασι πρὸς τὸ μὴ ἐσθίεσθαι ὑπὸ τοῦ ἰχθύος τὴν ὁρμιάν. ἔνιοι δὲ τὴν τρίχα Q. cf. ad Ω 81. L. Ar. 152. Apoll. l. h. 52, 18. 279. σχέτλιός εἰς, Ὀδυσεῦ. †)καρτερικὸς, ἀνένδοτος. καὶ ἐν Ἰλιάδι (Κ 164) σχέτλιός ἐσσι, σὺ μὲν πόνου οὔποτε λήγεις BQ. cf. ad Κ 164, ubi Ar. σεπτικῶς interpretatur.