3 to 211

3. πόδες δ’ ὑπερικταίνοντο. †)Ἀρίσταρχος ἀνεπάλλοντο καὶ ἐκινοῦντο προθυμουμένης αὐτῆς βαδίζειν ταχέως, μὴ δυναμένης δὲ, ἀλλὰ κατὰ βραχὺ διὰ τὸ γῆρας. MS. Barnes. Idem Apoll. l. h. 158, 8 ubi additur: φαίνεται τοίνυν τὸ πλῆρες κατὰ Ἀρίσταρχον ἐρικταίνοντο, καὶ δῆλα τὰ τῆς ἀναγνώσεως. τῶν ἅπαξ εἰρημένων. cf. Eust. 1936, 10. L. Ar. 311. 7. ἦλθ’ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ οἶκον ἱκάνεται] ἀντὶ τοῦ καὶ εἰς οἶκον ἱκάνει H. cf. F. Ar. 26. 64. ὕβριν ἀγασσάμενος θυμαλγέα. †)ὑπερεκπλαγείς H. cf. L. Ar. 147. 76. ἑλὼν ἐπὶ μάστακα χερσίν. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ μάστακα] νῦν τὸ στόμα, ἐν δὲ τῆ Ἰλιάδι (Ι 324) καὶ τὸ μάσημα μάστακ’ ἐπεί κε λάβῃς. HQ. cf. ad Ι 324. δ 287. 85. κατέβαιν’ ὑπερώϊα. †)ὑπερωΐων, ὡς τὸ διὰ τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα (Κ 298). H. cf. ad Κ 298. F. Ar. 20. Eust. 1993, 10. 89. ἐν πυρὸς αὐγῇ. †)ἐν τῷ πεφωτισμένῳ τόπῳ καὶ πεφλογισμένῳ ἀπὸ τοῦ πυρός V. cf. ad Ι 206. σ 44. 91. ποτιδέγμενος εἴ τί μιν εἴποι. Fuit diple ὅτι ἡ πρὸς ἐλλείπει, ἵν’ ἦ εἴ τι προσείποι cf. F. Ar. ad Ρ 237 ubi corr. ψ 191 in ψ 91. 198. ἑρμῖν’ ἀσκήσας. †)ὁ Ἀρίσταρχός φησιν, ἑρμῖνας ἐκάλουν τοὺς πόδας τῶν κλίνων, οὗτοι δὲ ἦσαν σφηνοειδεῖς τῇ κατασκευῇ· τῶν ἅπαξ εἰρημένων. Apoll. 77, 5. HQV habent: κλίνης ποδάριον· ἕρμα γάρ ἐστι τῆς κλίνης. L. Ar. 152. 211. οἱ νῶϊν ἀγάσαντο. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἀγάσαντο νῦν ἀντὶ τοῦ] ἐφθόνησαν Q. L. Ar. 147. ψ 64.