326 to 434

326. Πύλου ἠμαθόεντος. †)ἄμαθον ἔχοντος. ἰστέον ὅτι ἄμαθος ἡ ἐν τῷ πεδίῳ κόνις, ψάμαθος δὲ ἡ περὶ θάλασσαν. BE. Sic distinxit Ar. ψάμαθος et ἄμαθος cf. L. Ar. 123. 328. ἠὲ καὶ εἰς Ἐφύρην ἐθέλει. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] τὴν ἐν Θεσπρωτίᾳ [Ἐφύραν λέγει], οὐχ, ὡς ἔνιοι, τὴν Κόρινθον. M. cf. L. Ar. 231. α 259. 334. οὕτω κεν καὶ μᾶλλον ὀφέλλειεν πόνον ἄμμιν· †)σημείωσαι ὅτι πόνον τὴν ἐνέργειαν καὶ κακοπάθειαν λέγει ὁ ποιητὴς, οὐδέποτε δὲ τὴν ἀλγηδόνα. MQ. cf. L. Ar. 73. δ 624. ι 250. Aristonici ἔργον pro ἐνέργειαν καὶ κακοπάθειαν habet E: τὸ περὶ τὴν μνηστείαν ἔργον πόνον λέγει. 359. εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον. *)ὅτι οὐδὲ ἐνταῦθα μνήμη τίς ἐστι τῆς Κρήτης, HMS. Respicit ad Zenodoti lectionem Κρήτην pro Σπάρτην cf. α 93. γ 313. δ 702. 386. Φρονίοιο Νοήμονα φαίδιμον υἱόν. †)πεποίηκεν πλαστὰ ὀνόματα S. cf. Aristonici verba hac de re ad δ 630 Ε 60. Ι 137 ubi est διπλῆ ὅτι ὀνοματοθετικὸς ὁ ποιητής, καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ παραπλησίως ποιεῖ. 397. οἱ δ’ εὕδειν ὤρνυντο κατὰ πτόλιν. *)ὅτι οὐκ ἐν τῇ Ὀδυσσέως οἰκίᾳ ἐκοιμῶντο. RT. De re cf. α 424. 404. ἀλλ’ ἴομεν, μὴ δηθὰ διατρίβωμεν ὁδοῖο. *)[ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι] Ζηνόδοτος εὐήθως ἀθετεῖ αὐτόν HMQ. 417. νηῒ δ’ ἐνὶ πρύμνῃ κατ’ ἄρ’ ἕζετο. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ νεὼς πρύμνῃ· καὶ ἐν Ἰλιάδι νηῒ δ’ ἐνὶ πρύμνῃ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος (Κ 570) V. cf. Ar. ad Κ 570. F. Ar. p. 22. 434. παννυχίη μέν ῥ’ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον. Hunc versum expunxit Aristarchus cf. schol. in BMV. ad Ω 8.