42b to 81

42. (τηρητέον) *)ὅτι πρὸς τὸ πρῶτον τῇ τάξει πρῶτον ἀπήντηκεν (cod. ἀπήντησεν), ὅπερ σπανίως ποιεῖ. M. cf. ad Ζ 219, ubi verba non tam integra sunt. Multis aliis locis diplae sunt ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκε. cf. L. Ar. 11, in Odyssea γ 467. ο 6. 45. ἀλλ’ ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖος, ὅ μοι κακὸν ἔμπεσεν οἴκῳ δοιά· Excidit nota ὅτι κατὰ τὸ πλῆρες ἐμὸν αὐτοῦ ἐκφέρει cf. ad Κ 205. α 7. †)Ἀρίσταρχος τὸ δοιά ἀντί τοῦ διχῶς ἀκούει EH. cf. F. Ar. 29. α 209 et locos ibi collatos. Aristophanes κακὰ legit, Aristarchus κακὸν. 53. ὥς κ’ αὐτὸς (Icarius) ἐεδνώσαιτο θύγατρα. †)κυρίως μὲν ἕδνα ἐστὶ τὰ διδόμενα ὑπὸ τοῦ γαμοῦντος τῇ γαμουμένῃ· νῦν δὲ καταχρηστικῶς κεῖται ἡ λέξις ἀντὶ τοῦ χρήματα ἐπιδοίη. HPQSV. cf. α 276. Ν 382. 55. οἱ δ’ εἰς ἡμετέρου πωλεύμενοι . . . *)[ἡ διπλῆ, ὅτι] ἀντὶ τοῦ εἰς ἡμέτερον Ἀττικῶς [ἐξενήνοχεν], ὡς ἀλλ’ ἄγ’, ὀΐστευσον Μενελάου (Δ 100) ἀντὶ τοῦ [ἐπὶ τὸν] Μενέλαον. Μ. Aristarchum legisse εἰς ἡμετέρου apparet ex Didymo ad η 301. cf. Ε 249. 700. δ 634. Pertinet haec adnotatio ad quaestionem de patria Homeri, quem Atheniensem fuisse putavit. cf. F. Ar. p. 1 et 21. 61. λευγαλέοι. Huius vocabuli interpretatio est ad Φ 281: ἡ διπλῆ, ὅτι ἐκ τούτου οἱ νεώτεροι ἐξεδέξαντο λευγαλέον τὸν δίυγρον. ἔστι δὲ κατὰ κοινωνίαν στοιχείων λευγαλέον ὀλέθριον, παρὰ τὸν λοιγόν. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ —β 61 —λευγαλέοι τ’ ἐσόμεσθα. 67. ἀγασσάμενοι κακὰ ἔργα. Aristarchus ad Ρ 71 et Η 41 ἀγασσάμενοι notavit, quod non modo invidere, sed etiam admirari significet. Hanc observationem habent codd. BES. quorum E. ἐκπλαγέντες, S. θαυμάσαντες et νεμεσήσαντες explanant. 68. λίσσομαι ἡμὲν Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἠδὲ Θέμιστος, ἥ τ’ ἀνδρῶν ἀγορὰς ἠμὲν λύει ἠδὲ καθίζει. (παρατηρητέον δὲ) *)ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι παρὰ Διὸς ἔχει γέρας τοῦτο Θέμις. HMQ. cf. Ar. ad Υ 4. Glossa cod. S. διαλύει καὶ συνίστασθαι ποιεῖ fortasse ex Aristonico fluxit. cf. β 91. δ 105. ν 380. Ε 37. Ι 554. Θ 328. 81. δάκρυ ἀναπρήσας. †)Ζηνόδοτος γράφων δάκρυα θερμὰ χέων ἐκλέλυκε τὴν μεγαλειότητα τοῦ στίχου. HMQR.