442 to 485

442. ὀλοώτατος ὀδμή. *)[ἡ διπλῆ ὅτι ἀντὶ τοῦ ὀλοωτάτη ὀλοώτατος εἴρηκεν] ὅμοιον τῷ κλυτὸς Ἀμφιτρίτη (ε 422) καὶ θεσμὸς ἀϋτμή καὶ κλυτός Ἱπποδάμεια (Β 742) P. cf. F. Ar. 31. β 214 et locos, quos ibi contuli. 451. λέκτο δ’ ἀριθμόν. ἐν δ’ ἡμέας πρώτους λέγε κήτεσιν, οὐδέ τι θυμῷ ὠίσθη δόλον εἶναι· ἔπειτα δὲ λέκτο καὶ αὐτός. *)ὅτι τῇ αὐτῇ λέξει παραλλήλως οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ σημαινομένου κέχρηται. PQ. cf. L. Ar. 147. De παραλλήλως vocabuli usu cf. Friedlaenderum ad Ν 276. δ 413. 468. ἀλλὰ σύ πέρ μοι εἰπέ. γράφεται ἔειπε sc. Zenodotus cf. 379 propter quod διπλῆ περιεστιγμένη. Eust. 1410, 61. 477. πρίν γ’ ὅτ’ ἂν Αἰγύπτοιο διιπετέος ποταμοῖο. *)ὅτι τὸν Νεῖλον Αἴγυπτον ὀνομάζει, ὁ δὲ Ἡσίοδος ὡς ὢν νεώτερος Νεῖλον αὐτὸν οἶδεν ἤδη καλούμενον. HMPQT. De aetate Hesiodi, Homero posterioris, etiam ad Κ 431 dictum est. cf. Lehrs, emend. schol. Hom. p. 454 Herod. et Ar. 232. Μ 22. Fuit praeterea diple periestigmene propter Zenodoti lectionem διειπετέος cf. in EHQ. B ad Ρ 263. 485. ταῦτα μὲν οὕτω δὴ τελέω, γέρον, ὡς σὺ κελεύεις. *)[ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἐναλλαγὴν τοῦ χρόνου, ὅτι ἀντὶ τοῦ] τελέσω, ἐνεστὼς ἀντὶ μέλλοντος E. cf. F. Ar. 6. Β 286. Ι 156. γ 82 et exempla ibid.