453 to 525

453. πάρος δέ με πέφνε καὶ αὐτόν. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] περιττὸς ὁ καί H. cf. α 33 et exempla ibid. 454-56 not. 6. 461. οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπὶ χθονὶ δῖος Ὀρέστης. *)ἀθετεῖται διὰ τὸ εὔηθες. εἰ γὰρ ἐπέπειστο ὅτι οὔπω τέθνηκε, πρός τί ἐρωτᾷ ἤ που ἔτι ζώοντος ἀκούετε; H. Hic posui, non ut Dindorf. ad v. 458. 496. ἀν’ Ἑλλάδα τε Φθίην τε. †)σημείωσαι μόνην τὴν Θετταλίαν (cod. Φθίαν) Ἑλλάδα λέγειν τὸν Ὅμηρον καὶ Ἕλληνας μόνους τοὺς ἐνοικοῦντας αὐτῇ. τοὺς δὲ ἐν ἄλλοις τόποις οἰκοῦντας Ἀργείους κικλήσκει καὶ Ἀχαιούς B. cf. L. Ar. 227. α 344. δ 726. ο 80. 498. οὐ γὰρ ἐγὼν ἐπαρωγός. Diple periestigmene fuit propter Zenodoti lectionem: εἰ γὰρ ἐγών. cf. H. Vind. 133. 501. εἰ τοῖος δέ. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ δὲ ἀντὶ τοῦ γὰρ, εἰ τοῖος γάρ H. cf. F. Ar. 35. β 6. 510. ἀμφὶ πόλιν Τροίην φραζοίμεθα βουλάς. †)τρισυλλάβως τὸ Τροΐην, ὡς καὶ Ἀρίσταρχός φησι. Vind. 133. cf. Α 129. ε 39. 517. πάντας δ’ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι ὅσσον λαὸν ἔπεφνεν. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀπέδωκε πάντας, ὅσσον λαόν H. Constructio quae dicitur ad sensum saepius notatur cf. F. Ar. p. 32. 521. πολλοὶ δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἑταῖροι ||κήτειοι κτείνοντο. †)κήτειοι τοὺς μεγάλους ἀκουστέον παρὰ τὸ κῆτος, ὡς καὶ Ἀρίσταρχος BHQ. Eust. 1697, 19. 26. Lehrsius Ar. p. 153 testimonio diffidit, non quia putat etymologiae rationem Aristarchi esse non posse, sed quod parum elegans ἑταῖροι μεγάλοι κτείνοντο ἀμφ’ αὐτόν. 525. ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν λόχον ἠδ’ ἐπιθεῖναι. †)περιγραπτέον ὡς ἀπρεπῆ. θυρωροῦ γὰρ ἔγρον H. Ἀρίσταρχος οὐκ οἶδε τὸν στίχον, ἔνια δὲ τῶν ὑπομνημάτων H. ἔνια Porsonus pro ἐνί, post quod lacunam indicavit La Roche.