Ancient Greek
5 to 14
Aristonicus of Alexandria, Περὶ Σημίων Ὀδυσσείας 5-14
Not analysed yet
5. βῆ δ’ ἴμεν . . . αἶψα δὲ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσεν. †)ὁ δέ ποτὲ μὲν παραπληρωματικὸς, ἔστι δ’ ὅτε καὶ ἀντὶ τοῦ γὰρ αἰτιολογικῶς λαμβάνεται. MS. Fluxit ex Aristonico cf. F. Ar. p. 33 et 35. β 6. η 47. θ 363. λ 350. ξ 87. ο 81. σ 234. ρ 261. τ 46. υ 66. φ 1. 29. 7. κηρύσσειν ἀγορήνδε καρηκομόωντας Ἀχαιούς. οἱ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δ’ ἠγείροντο μάλ’ ὦκα. †)οὐδὲν μὲν ἀντιπράττουσιν οἱ στίχοι πρὸς τὴν παροῦσαν ὑπόθεσιν, οἰκειότεροι δὲ μᾶλλόν εἰσιν ἐν Ἰλιάδι (Β 50-52) MQS. Aristarchus his versibus obelos cum asteriscis appinxisse videtur, sed in Iliade Β 50 asterisci desunt. cf. L. Ar. p. 342, IV de versibus bis vel saepius repetitis. 11. vid. not. 1. 14. εἶξαν δὲ γέροντες. †)γέροντας νῦν τοὺς πρεσβυτέρους ἀκουστέον. EHMQ. —non ut saepe principes cf. Ar. ad Ι 36.