Ancient Greek · ~2 min
Parodos 2
Aristophanes, Σφῆκες 2.2-2
Not analysed yet
ἄγε νυν ὦ πάτερ ἢν μὴ
τὸ δικαστήριον ἅρχων
καθίσῃ νῦν, πόθεν ὠνησόμεθʼ
ἄριστον; ἔχεις ἐλπίδα
χρηστήν τινα νῷν ἢ
πόρον Ἕλλας ἱρὸν εὑρεῖν;
ἀπαπαῖ φεῦ, ἀπαπαῖ φεῦ,
μὰ Δίʼ οὐκ ἔγωγε νῷν οἶδʼ
ὁπόθεν γε δεῖπνον ἔσται.
τί με δῆτʼ ὦ μελέα μῆτερ ἔτικτες;
ἵνʼ ἐμοὶ πράγματα βόσκειν παρέχῃς.
ἀνόνητον ἄρʼ ὦ θυλάκιόν σʼ εἶχον ἄγαλμα.
ἒ ἔ. πάρα νῷν στενάζειν.