Ancient Greek · ~2 min
Parodos 2
Aristophanes, Σφῆκες 2.6
Not analysed yet
φίλοι, τήκομαι μὲν
πάλαι διὰ τῆς ὀπῆς
ὑμῶν ὑπακούων.
ἀλλὰ γὰρ οὐχ οἷός τʼ εἴμʼ
ᾄδειν. τί ποιήσω;
τηροῦμαι δʼ ὑπὸ τῶνδʼ, ἐπεὶ
βούλομαί γε πάλαι μεθʼ ὑμῶν
ἐλθὼν ἐπὶ τοὺς καδίσκους
κακόν τι ποιῆσαι.
ἀλλʼ ὦ Ζεῦ Ζεῦ μέγα βροντήσας
ἤ με ποίησον καπνὸν ἐξαίφνης
ἢ Προξενίδην ἢ τὸν Σέλλου
τοῦτον τὸν ψευδαμάμαξυν.
τόλμησον ἄναξ χαρίσασθαί μοι,
πάθος οἰκτίρας· ἤ με κεραυνῷ
διατινθαλέῳ σπόδισον ταχέως,
κἄπειτʼ ἀνελών μʼ ἀποφυσήσας
εἰς ὀξάλμην ἔμβαλε θερμήν·
ἢ δῆτα λίθον με ποίησον ἐφʼ οὗ
τὰς χοιρίνας ἀριθμοῦσι.