Ancient Greek · ~6 min
Prologue 1, lines 1.215-1.253
Aristophanes, Λυσιστράτη 1.215-253
Not analysed yet
ὅστις πρὸς ἐμὲ πρόσεισιν ἐστυκώς. παπαῖ
ὑπολύεταί μου τὰ γόνατʼ ὦ Λυσιστράτη.
οἴκοι δʼ ἀταυρώτη διάξω τὸν βίον—
οἴκοι δʼ ἀταυρώτη διάξω τὸν βίον—
κροκωτοφοροῦσα καὶ κεκαλλωπισμένη,—
κροκωτοφοροῦσα καὶ κεκαλλωπισμένη,—
ὅπως ἂν ἁνὴρ ἐπιτυφῇ μάλιστά μου·
ὅπως ἂν ἁνὴρ ἐπιτυφῇ μάλιστά μου·
κοὐδέποθʼ ἑκοῦσα τἀνδρὶ τὠμῷ πείσομαι.
κοὐδέποθʼ ἑκοῦσα τἀνδρὶ τὠμῷ πείσομαι.
ἐὰν δέ μʼ ἄκουσαν βιάζηται βίᾳ,—
ἐὰν δέ μʼ ἄκουσαν βιάζηται βίᾳ,—
κακῶς παρέξω κοὐχὶ προσκινήσομαι.
κακῶς παρέξω κοὐχὶ προσκινήσομαι.
οὐ πρὸς τὸν ὄροφον ἀνατενῶ τὼ Περσικά.
οὐ πρὸς τὸν ὄροφον ἀνατενῶ τὼ Περσικά.
οὐ στήσομαι λέαινʼ ἐπὶ τυροκνήστιδος.
οὐ στήσομαι λέαινʼ ἐπὶ τυροκνήστιδος.
ταῦτʼ ἐμπεδοῦσα μὲν πίοιμʼ ἐντευθενί·
ταῦτʼ ἐμπεδοῦσα μὲν πίοιμʼ ἐντευθενί·
εἰ δὲ παραβαίην, ὕδατος ἐμπλῇθʼ ἡ κύλιξ.
εἰ δὲ παραβαίην, ὕδατος ἐμπλῇθʼ ἡ κύλιξ.
συνεπόμνυθʼ ὑμεῖς ταῦτα πᾶσαι;
νὴ Δία.
φέρʼ ἐγὼ καθαγίσω τήνδε.
τὸ μέρος γʼ ὦ φίλη,
ὅπως ἂν ὦμεν εὐθὺς ἀλλήλων φίλαι.
τίς ὡλολυγά;
τοῦτʼ ἐκεῖνʼ οὑγὼ ʼλεγον·
αἱ γὰρ γυναῖκες τὴν ἀκρόπολιν τῆς θεοῦ
ἤδη κατειλήφασιν. ἀλλʼ ὦ Λαμπιτοῖ
σὺ μὲν βάδιζε καὶ τὰ παρʼ ὑμῶν εὖ τίθει,
τασδὶ δʼ ὁμήρους κατάλιφʼ ἡμῖν ἐνθάδε·
ἡμεῖς δὲ ταῖς ἄλλαισι ταῖσιν ἐν πόλει
ξυνεμβάλωμεν εἰσιοῦσαι τοὺς μοχλούς.
οὔκουν ἐφʼ ἡμᾶς ξυμβοηθήσειν οἴει
τοὺς ἄνδρας εὐθύς;
ὀλίγον αὐτῶν μοι μέλει.
οὐ γὰρ τοσαύτας οὔτʼ ἀπειλὰς οὔτε πῦρ
ἥξουσʼ ἔχοντες ὥστʼ ἀνοῖξαι τὰς πύλας
ταύτας, ἐὰν μὴ ʼφʼ οἷσιν ἡμεῖς εἴπομεν.
μὰ τὴν Ἀφροδίτην οὐδέποτέ γʼ· ἄλλως γὰρ ἂν
ἄμαχοι γυναῖκες καὶ μιαραὶ κεκλῄμεθʼ ἄν.